Verhalen uit de praktijk

Dierenkliniekdewarande.com

Verhalen uit de praktijk

 

Omdat Harry helaas uitgepraat is heb ik besloten voortaan wat korte verhalen te schrijven.

In alfabetische volgorde wil ik door mijn carrière als dierarts gaan.

 

A

Afstuderen:

 

Het is inmiddels 25 jaar geleden dat ik afstudeerde. Er is in die tijd heel erg veel veranderd. 25% van de studenten was toen vrouw, inmiddels is dat meer dan 90%. Ook de opleiding is veranderd. Wij werden opgeleid om dierenarts te worden en waren er trots op dat we alle diersoorten mochten en konden behandelen. Tegenwoordig is het meer een wetenschappelijke opleiding waarin je al in een vroeg stadium een duidelijke richting kiest. Aan praktische ervaring ontbreekt het dan ook.

Mijn laatste examen was het examen in gezelschapsdieren. Natuurlijk hoorde je alle verhalen over ingewikkelde problemen en wat je allemaal zou kunnen missen. Een heleboel stress dus. Ook werd die dag steeds mijn examen verzet waardoor ik nog onrustiger werd. Dat is toch geen stijl om zo met studenten om te gaan. Zeker omdat dit de laatste drempel tussen opleiding en praktijk zou zijn.

Een examen duurt normaal een paar uur maar toen ik mijn patiënt kreeg verzekerde de professor me ervan dat ik het wel binnen 15 minuten zou weten. Ik wist het al na 5 minuten. Nog meer stress dus want dat kon toch niet juist zijn. Uiteindelijk toch maar de professor binnen geroepen en mijn diagnose verteld. Het was gewoon een krolse kat dus wat gaan we er aan doen. Een sterilisatie was in dit geval de beste optie. Dit bleek juist en tot mijn grote verbazing mocht ik de kat opereren. Ze hadden dus mijn examen moeten verzetten totdat er een operatiezaal beschikbaar was.

 

Wel een geweldig examen en ik ben tot op de dag van vandaag de enige dierenarts die een operatie als examen heeft gedaan. Mijn motto was dan ook tijdens mijn studie al ‘Blij dat ik snij’ en mijn liefde voor chirurgie is altijd gebleven.

Bij de diploma uitreiking heeft de professor me tijdens de felicitaties nog verteld dat het prima ging met de kat van de buurvrouw. Ik kon vol goede moed aan mijn carrière beginnen.

Tot de volgende keer

 

Eric

 

 

====================================================================================================================================================================================================================================================================================================================================================

 

Dag allemaal,

 

Het laatste en onvermijdelijke verhaaltje, geschreven door het vrouwtje….Happy is er niet meer….

 

Het ging eigenlijk hartstikke goed. Door haar vele medicijnen was ze vrolijk, at met veel plezier haar brokken en ander lekkers en ging graag mee naar buiten om een klein rondje te lopen.

Iedere keer als ze ons begroette was ze weer blij.

Tijdens onze vakantie vorige week, is ze weer bij oma geweest. Ze heeft het heel goed gedaan en heeft de hele week meegewandeld, los van de riem, met Zorro en Nikki.

Ze heeft genoten en lekker in de tuin gerold en gelegen, in het zonnetje, op het gras.

 

Afgelopen donderdagmiddag heb ik nog een “grotere” ronde gelopen om het veld, juist omdat het zo goed ging.

Een paar uur later was ze heel wiebelig en kon ze nauwelijks staan.

Dat had ze wel vaker, dus geen zorgen hier.

Wiebelend en wel heeft ze met veel smaak haar brokken nog opgegeten.

 

De volgende ochtend kon ze niks meer, ze rolde alleen nog maar met haar ogen. We hebben de kinderen wakker gemaakt en toen is ze rustig, in het bijzijn van ons allen, ingeslapen.

 

Ze zou volgende week 12 jaar geworden zijn.

 

We zijn heel blij dat ze niet heeft hoeven lijden en dat het zo snel gegaan is. Maar wat is het moeilijk….

 

Iedereen heel erg bedankt voor alle interesse altijd in “ons Harry” en voor het lezen van onze verhaaltjes.

 

We zullen haar vreselijk missen…..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hallo allemaal,

 

hier ben ik dan eindelijk weer.

Ik schrijf niet meer iedere maand een verhaaltje, omdat ik simpelweg niet meer zoveel mee maak.

Ik ben nog steeds blij en hobbel nog mijn rondjes. Mijn rondjes worden echter steeds kleiner…. Soms vind ik tot het einde van de straat al ver genoeg, en draai ik weer om. Ook hijg ik veel meer en ben snel moe.

Maar ik ben nog heel blij als mijn kindjes thuis komen en ik geniet nog van mijn maaltijden. Ik moet ook zeggen dat ik wel erg verwend word. Soms een extra stukje worst (wel speciale, vanwege mijn allergieen) of het vrouwtje kookt wat extra rijst of macaroni, zodat ik ook nog wat heb.

Laatst hadden de kindjes zelf sushi gemaakt voor mijn vrouwtje, voor moederdag. Toen heb ik ook een sushi mogen proeven, met ei erin en met vis, want dat verdraag ik wel. Mjammie wat lekker!!

 

Eten doe ik in fases. Soms heb ik honger en eet ik mijn bak in een keer helemaal leeg en de andere keren vis ik eerst het lekkers eruit, strooi ik al mijn brokken door de kamer en dan ga ik ze later weer zoeken om op te eten. Leuk toch, zo’n spelletje?

 

Het warme weer is niet goed voor mij. Ik kan daar niet meer tegen. Ik heb al een koelband om mijn nekje en de baasjes hebben een airco in de huiskamer gezet, speciaal voor mij! En wandelen gaat dan helemaal niet. Echt alleen een plasje en een poepje en dan snel weer terug.

 

Sinds kort krijg ik chinese kruiden erbij, omdat ik weer een ziekte erbij heb, die voor mij niet te behandelen is.

Ik lijk er erg van op te knappen. Mijn vacht ziet er beter uit, ik ben minder moe en ik hijg minder. Joepie! En een pilletje meer of minder, maakt mij echt niet uit. Zeker als het vrouwtje een likje margarine eromheen doet, want de pillen zijn een beetje stroef…

Hap-slik-weg….

 

Tot de volgende keer!!

Poot van oude Harry

 

 

Dag allemaal,

 

hier ben ik weer.

 

Zoals ik vorige keer al vermeldde, er stond een fotoshoot op het programma.

We hadden een mooie dag geprikt en ik mocht mee in de auto.

Fotografe Mandy was het bos al aan het verkennen toen we aankwamen, zodat ze de mooie paadjes en bosjes alvast wist te vinden.

Want ik kan niet zo heel ver meer lopen he?

Maar….los van de riem heb ik mijn beste pootje voor gezet. Ik vond het prachtig. Steeds met de kindjes een paadje in lopen en dan lieten ze mijn bal zien…..tja, dan gaan mijn oren wel omhoog haha.

Het was hartstikke leuk. Overal mocht ik zitten en liggen en ik kreeg lekker veel aandacht.

De kindjes wilden zelfs een foto van een rennende Harry…

Dat is nog wel een uitdaging. Dus…Mandy plat op de grond met de camera in de aanslag. Ikke met een van de meiden mee en mijn vrouwtje met het andere kindje stond achter Mandy. Toen werd ik geroepen en er werd met mijn bal gezwaaid. Wow. Leuk!! Ik heb zo hard gerend als ik maar kon. En Mandy maar knippen!! De camera ging klak-klak-klak-klak. Daar zal toch wel een goede foto bij zitten?

Na een dik uur was ik helemaal gesloopt. Maar leuk dat het was!! Ik kan het al mijn hondenvriendjes (en katten en paarden en cavia’s etc.) aanraden.

De rest van de dag heb ik heerlijk geslapen. Zelfs het avondrondje hoefde voor mij niet zo nodig, maar ik moest toch even gaan plassen.

We wachten vol spanning op de resultaten.

Mandy, heel erg bedankt! bestbuddydierenfotografie.nl

 

 

 

Tot de volgende keer!!

Poot van oude Harry

 

 

Hallo allemaal

 

Ik ben er nog steeds, hoor. Gelukkig wel. Het gaat eigenlijk best goed met mij.

In januari had ik niet zoveel te vertellen, dus daarom geen Harry verhaaltje.

Toen de baasjes een weekje op vakantie waren, heb ik weer bij oma mogen logeren, en bij mijn vriendjes Zorro en Nikki. Heerlijk vind ik dat. De broer van oma, is helemaal dol op mij. Dat is echt een hondenmens. Alle honden vinden hem geweldig, en ik moet zeggen dat ik dat ook zo voel. Ik luister best wel heel goed naar hem, en als ik weer een drolletje heb gevonden, zegt hij, Harry, niet opeten he? En dan laat ik het drolletje maar braaf weer vallen.

Ik mag ook op mijn gemakje los lopen bij hun. Daar gaat dat ook goed, er rijden geen auto’s waar ik los mag. Ik snuffel dan lekker rond, samen met Nikki en Zorro.

Maar ik bespeel Peter ook wel hoor. Ik ga bij de tuindeuren staan, vaak per dag, hihi, en zet dan mijn vriendelijkste, smekende blik op…..met mijn bruine puppyogen….oooo…please, mag ik naar buiten??? Please????? En dan is het weer gelukt, en mag ik lekker even in de tuin scharrelen. Go Harry! Streken heb ik nog steeds haha.

 

Afgelopen weekend had ik eigenlijk een fotoshoot met mijn kindjes. Dat hadden ze van Sinterklaas gekregen. Leuk! Maar uitgerekend zaterdag regende het kei hard. En Harry gaat niet op de foto in de studio, he? O, nee. Harry wil in de mooie natuur op de foto. Dus we hebben een nieuwe afspraak gepland. In de volgende Harry laat ik jullie weten hoe het gegaan is.

 

Tot de volgende keer!!

Poot van oude Harry

 

 

Hallo allemaal,

 

Daar ben ik weer.

Ik heb niet zo heel veel meegemaakt deze maand.

Ik wandel fijn mijn rondjes. Ik ben vrolijk en hobbel wat rond. Soms word ik in de auto getild en mag ik naar de Warande om daar fijn even te wandelen. Toch weer wat andere geurtjes. En ik eet en ik slaap heel veel.

Geen veranderingen verder hier. Geen nieuws is goed nieuws, nietwaar?

Wel komt er een heel leuke tijd aan…..

Wat dachten jullie van Sinterklaas?

Ik vind dat altijd zo gezellig. Al die kleurtjes en pakjes met verschillende geuren. Ik kan uren tussen de pakjes snuffelen, heerlijk!

Ik heb een prachtige bal gekregen. Ik was er heel blij mee.

De kindjes hebben met mij gespeeld in huis: ik mag dan kleine stukjes “rennen” en ik bespring de bal als een wilde kat hihi. En ze verstoppen de bal dan ergens. Ik mag hem dan gaan zoeken. Geweldig vind ik dat.

Maar na een paar keer zoeken ben ik toch wel heel erg moe. Maar wat ben ik nog stoer dat ik dat zomaar nog kan!!

 

En dan komt er ook nog Kerst. Jippie!

Lekkere kookluchten in huis en meestal krijg ik ook wat lekkers. Wat rijst, mjammie, of struisvogel of eend. Heerlijk.

En iedereen is thuis en dat betekent: aandacht voor Harry!!! Gezellig!

 

Ik wil alle dierenvriendjes en de baasjes natuurlijk hele fijne feestdagen toewensen. Niet teveel snoepen van de gourmet en de oliebollen, hoor!. En een heel gezond en gelukkig 2017 !!

 

Tot volgend jaar

 

Poot van een trotse oude Harry

 

Hallo allemaal,

 

Wat ruikt het lekker buiten. Alles is nat en muf en plakkerig en het ruikt overal naar modder. Heerlijk vind ik dat.

Het vrouwtje was tamme kastanjes aan het zoeken en keek dus naar de grond. Ik zag mijn kans schoon en plens plens plens, in no time stond in tot mijn buik in de heerlijke baggersloot naast het pad. Wat???? Vind je dat niet fijn? Waarom? Ik vind het heerlijk! Lekker puh.

Ik kreeg er prachtige pikzwarte modderpoten van. Net of ik geverfd was. Mooi joh.

Past goed bij het jaargetijde….ik ben aan het oefenen voor zwarte Piet. Ik strooi namelijk mijn brokken ook door het hele huis heen.

Dat is heel makkelijk, echt waar.

Ik neem gewoon een volle bek met brokken, loop een paar passen en doe dan mijn bek open. Dan rollen alle pepernoten alle kanten uit. Zo leuk! Dat is een nieuw spelletje dat ik uitgevonden heb. Dan heb je later in de middag nog wat speurwerk te doen hihi.

Alleen de baasjes zijn minder blij, die hebben steeds brokjes onder hun sokken hangen.

 

 

 

Wat minder leuk is met dit koude weer, is dat mijn neusje weer aan het scheuren is. Er springen gewoon barsten in, en dan bloedt mijn neus. Nou krijg ik voor de wandeling een flinke lik van dat vieze vette spul op mijn neus. Vaseline noemt het vrouwtje het. Bah. Ik probeer het eraf te likken maar dat lukt niet. Het helpt trouwens wel…mijn neusje wordt weer wat zachter en soepeler. Toch maar toestaan dan…..

Ik hou het kort vandaag, ik kruip weer lekker onder de wol…. Oude hondjes moeten veel slapen.

 

Welterusten

Poot van Happy

 

 

 

 

Hallo allemaal,

 

Ja ja, ik hobbel nog vrolijk rond. Wel heel erg leuk om te horen dat zoveel klanten mijn verhaaltjes lezen en zo geinteresseerd zijn in mijn gezondheid.

Mijn vrouwtje had eigenlijk besloten mij niet meer te scheren of te knippen, want het kost mij zo’n moeite. Ik kan eigenlijk niet meer op mijn pootjes blijven staan dan. Een trimbeurt is echt slopend.

Nou werden mijn haren toch te lang en dan gaat mijn huid ontsteken. Dus er zat niks anders op om toch wat af te knippen.

Met frisse tegenzin moest ik naar de behandelkamer. Het vrouwtje heeft mij heel voorzichtig op de tafel getild en toen de ontstoken plekken heel snel geschoren. Tussendoor moet ik steeds gaan zitten. Mijn pootjes wiebelen zo…alsof ik het heel erg koud heb.

Toen heeft ze zo snel mogelijk met een schaar nog wat lange plukken weggeknipt. Het hoeft niet mooi te zijn, Harry, als het maar fijn is voor jou.

En toen moest ik nog in bad….pffff. Er zaten zoveel schilfers en vieze plekken. Dan moet ik echt met een speciale shampoo gewassen worden om mijn huid weer wat gezonder te krijgen.

Antislip-mat in de wettub en lekker warm water. Oh wat tril ik dan. Het vrouwtje heeft me snel gewassen en lekker afgedroogd. Ook met afdrogen moet ze me wel ondersteunen, anders val ik om hoor.

Toen gauw nog een plasje buiten doen (van de spanning moet ik altijd heel erg plassen) en toen, onder begeleiding, naar boven….

Ik ben zoooo moe….zo moe…ik waggel naar mijn bench….ga lekker op mijn warme vetbedje liggen….en ben vertrokken…zucht…

Welterusten!!

Tot de volgende maand…. Snurrrkkk…..

 

Gaap van Harry

 

 

Hallo allemaal,

 

We zijn inmiddels weer een maandje verder en het gaat goed met mij.

In de vakantie van de baasjes heb ik bij oma mogen logeren.

Een hele koffer aan medicijnen en instructies gingen er mee. Ook Susan had instructies gekregen over wat ze kon en mocht doen met mij, als het mogelijk niet goed zou gaan.

Nou, het is super goed gegaan. Go Harry!!

Eerst liet oma mij apart van de andere honden uit. Want als ik met Zorro en Nikki mee loop, wil ik veel te snel en veel te veel.

Maar gedurende de week ging het zo goed, dat ik voorzichtig een klein rondje mee mocht lopen. Ik heb zelfs kleine stukjes los kunnen lopen.

Het fijne is dat ik bij oma geen trap hoef te lopen. En dat moet ik thuis wel, en dat is niet goed voor mijn rug en nek…. Er zit helaas niets anders op. Maar de baasjes ondersteunen mij wel hoor, op de trap.

Ach, ik kan altijd nog bij oma gaan wonen hahaha.

 

Die grote Zorro is wel een watje hoor. Ik ga gewoon in zijn enorme bench liggen en dan komt hij eraan…. Hij stopt, zucht een keer, alsof hij wil zeggen, o jee..bezet! en gaat dan weer ergens anders slapen. Heb ik lekker zijn bedje ingepikt. Wat een watje hihi. Zou ik nooit pikken van een andere hond.

Maar euh…maar goed dat hij zo lief is…want anders waren er nu stukjes uit deze stoere Harry gebeten, want hij is wel heeeeel groot en heeeel sterk…. Laat ik maar heel lief blijven voor Zorro…

 

Ik heb het weer heel fijn gehad met Nikki en Zorro, maar ik was toch ook wel weer heel blij om thuis te zijn en mijn kindjes te zien. Home Sweet Home….

 

Tot de volgende maand met een nieuw verhaaltje van Harry!

 

 

Hallo allemaal,

 

Ik heb jullie de vorige keer verteld over mijn pootjes die een eigen leven leidden.

Vorige week ging het niet zo goed met mij.

Ik mocht een paar dagen bij oma logeren, omdat het daar lekker koel is.

s Avonds heeft oma mijn vrouwtje gebeld of ze alsjeblieft wilde komen, want ze dacht dat ik dood ging.

Ik was na een hele korte wandeling door mijn achterhand gezakt. Mijn achterpootjes wilden niet meer staan en ik viel steeds om. Omdat ik niet snapte wat er aan de hand was, keek ik een beetje paniekerig.

En ik had pijn, veel pijn, dus ik gilde bij iedere beweging.

Ik wist ook niet wat er gaande was met mijn lijfje.

Mijn vrouwtje heeft mij opgetild en mee naar huis genomen. Thuis werd ik in de mand gelegd en kreeg ik een extra pilletje pijnstilling. Ik had schijnbaar pijn in mijn rug.

De dagen erna ben ik steeds naar buiten getild met een groot badlaken onder mijn lijf, zodat mijn pootjes wel zelf op de grond stonden.

Plassen en poepen kon ik gelukkig wel zelf, maar hurken was heel lastig.

Het gaat nu weer wat beter.

Ik krijg 3x per dag Tramadol erbij, waardoor ik me super lekker voel. Psst..niet verklappen…soms zie ik roze olifantjes . Leuk joh!!

Inmiddels kan ik weer aardig lopen. Ik loop zelf de straat uit, maar verder kan ik ook niet. Dan gaat mijn kontje weer wiebelen en gaan de pootjes weer een andere kant uit.

Het vrouwtje had de Tramadol afgebouwd maar dat ging niet goed.

Dus ik krijg nu nog steeds Tramadol en ik voel me prima. Op de trap word ik geholpen en ik wandel maar hele kleine stukjes. Ook heb ik een handvat gekregen van een lieve klant, dat om mijn heupen zit. Als ik dan echt niet meer overeind kan, kunnen de baasjes mij makkelijker helpen en begeleiden.

Ik ben happy en ik kan zo gerust nog eventjes rondhobbelen.

Tot de volgende maand met een nieuw verhaaltje van Harry!

 

Poot van Harry

 

Juli 2016

 

Hallo allemaal,

 

ik heb toch weer iets raars meegemaakt…

Mijn pootjes leidden een eigen leven. Dat is eng! Ik wilde opstaan en mijn achterpootjes waren van pudding.

Ze gingen overelkaar heen en wiebelden uit elkaar. Dat is maf. Ik had toch geen borreltje gedronken. Een paar keer ben ik omgevallen omdat die rare pootjes de andere kant op gingen.

En weet je wat ze op de trap deden?? Niet normaal. Ik liep naar beneden en mijn achterpootjes kwamen mij gewoon voorbij. Ze haalden mijn voorpootjes in, en ik kon er niks aan doen.

Toen ben ik de laatste treden naar beneden gerold.

Vreemd….

De volgende dag moest ik mee naar de praktijk. Ik kreeg een snoetje om. Oeps, dat voorspelt niet veel goeds.

Ik mocht mee naar de rontgenkamer. Daar pakten de baasjes mij vast en mocht ik op mijn zij op de tafel gaan liggen. Brr…eng hoor. Maar ik hield mij groot en speelde de coole Harry! In een seconde was de foto gemaakt en mocht ik weer los lopen en mocht het snoetje weer af. Daar heb je geen last van hoor, maar toch fijn als ik mijn mond weer open kan.

De baasjes hadden een foto gemaakt van mijn rug en mijn buik.

Ik hoorde ze zeggen dat er gelukkig niks ernstigs met mijn rug was en mijn lever zag er ook nog normaal uit.

Een paar dagen later moest ik ineens mee naar beneden. Huh? Ik was net uit geweest, dus dat is niet goed….Ik kom niet!!! Lekker niet! Het vrouwtje nam me toch mee aan een halsband. Balen. En ja hoor, ik moest naar de praktijk, naar Jacha. Ze heeft me onderzocht en ik was inderdaad erg pijnlijk aan mijn onderrug. Ze heeft me gemasseerd en recht gezet. Dat was helemaal niet leuk!!

Maar ik ben er zo van opgeknapt! Ik ben blij en kan weer mee. Mijn staartje kwispelt zo lekker en mijn lijfje is los. Ik ben HAPPPPIEEEEEEE!

 

Poot van Harry en een extra dikke natte lebber aan Jacha. Dank je wel

 

Juni 2016

 

Hallo allemaal,

 

Zoals ik vorige brief al vertelde, ging ik logeren in het nieuwe huis van oma.

Maar…voordat ik naar oma ging, mochten Nikki en ik nog een nachtje alleen thuis blijven. Stefanie zou ons komen uitlaten en voeren.

Nou ken ik Stefanie natuurlijk heel goed, dus ik stond vrolijk kwispelend op haar te wachten. Ik heb me ook braaf laten aanlijnen natuurlijk, al stond ze wel wat te stuntelen met mijn ingewikkelde tuig hihi.

Maar die Nikki, die wist niet goed wat ze ervan moest denken. Blij, toen weer niet, wegrennen, zelfs grommen. Dat vond ik niet zo lief van mijn vriendinnetje. Maar gelukkig heeft Stefanie geen schrik van haar en heeft haar gewoon aangelijnd en mee genomen. Lekker puh! Rare Nikki!

 

De volgende dag kwam oma ons halen. Ik mocht mee naar het nieuwe huis. Zorro stond al op ons te wachten. Zou hij mij binnen laten in zijn domein?? Zo niet, dan zal ik hem eens te grazen nemen!!! Euh…toch maar niet….brrr…

Maar Zorro vond het allemaal wel gezellig en liet mij gewoon binnen. Ik ben zelfs in zijn bench gaan slapen (tja, die stond open! Wat wil je dan?)

Die sul vond het prima. Harry is toch weer de baas haha.

 

We hebben lekker veel gewandeld en ik mocht ook los. Alleen mocht ik ook hier geen worstjes eten (lees: poepjes). Jeetje, Oom Peter deed toch lelijk tegen mij!! Pfff…. Hij heeft altijd grote herders opgevoed, dus weet wel wat hij doet. Ik heb het poepjes eten toen die week maar achterwege gelaten, gewoon voor de zekerheid. Dan kreeg ik veel knuffels en aaitjes en lieve woordjes. Ik heb het prima naar mijn zin gehad!! Ik was wel doodmoe van al die lange wandelingen. Mijn oude pootjes moesten wel uitrusten toen ze weer thuis waren.

Volgende keer weer!!!! Dank je wel oma en Oom Peter.

 

Poot van Harry

 

Mei 2016

 

Hallo allemaal

 

Een paar brieven geleden heb ik jullie verteld over onze wondercavia Streepje. Hij was erg ziek geworden in november, maar knapte, dankzij de goede zorgen van mijn baasjes en de kindjes, toch steeds weer op.

De laatste weken ging het niet meer zo goed met Streepje. Ik hoorde hem heel veel aan zijn drinkflesje rammelen (hij stond in een andere kamer waar ik er niet bij kon komen….hoe komen ze daar nu weer op? Alsof ik Streep iets zou aandoen…ahum…mjammie)

Maar hij “whiepte” niet meer zoveel meer. Hij maakte wel geluid, maar dat klonk niet zo vrolijk meer. Ik spreek dan geen “cavia’s”, maar ik voelde wel aan dat het niet goed was.

Zondag waren de kindjes erg verdrietig en samen met de baasjes gingen ze naar Streepje toe.

Hij heeft een prikje gekregen om te gaan slapen en toen hij lekker sliep in zijn mandje, in de armen van de kindjes, heeft hij het laatste spuitje gehad. Hij stopte heel snel met ademhalen en is in een heel diepe slaap gevallen. Hij was zo zwak.

De kindjes waren wel verdrietig maar toch was het goed zo.

Streepje is bij ons gebleven en heeft een mooi plekje in onze tuin gekregen. Zo is hij er toch nog een beetje bij.

Het vrouwtje en het baasje hebben het wel zo opgelost, dat ik er wederom niet bij kan. Nou ja….

Ik ben maar heel lief geweest tegen de meisjes, want ze waren toch wel verdrietig. Streepje is bijna 4 jaar geworden.

Gelukkig ga ik heeeeel oud worden, dus dit gaan we voorlopig niet meer meemaken.

Tot de volgende keer met een nieuw Harry avontuur. Dan heb ik in het nieuwe huis van oma gelogeerd, samen met Nikki en Zorro, dus ik ben benieuwd…. Ik heb vast veel te vertellen dan.

 

Poot van Harry

 

April 2016

 

Hallo allemaal, daar ben ik weer.

In maart heb ik even geen Harry verhaaltje gedaan, maar ik ben er nog steeds hoor.

En of ik wat te vertellen heb nu….

 

Op een avond dat mijn baasje dienst had, werd hij gebeld en moest aan het werk. Ook het vrouwtje moest komen helpen.

Ik hoorde een heleboel mensen en ik rook iets raars. Ik kon het niet thuis brengen, ik moest aan mijn mama denken. Ik werd er zo maar onrustig van. Toen werd zelfs mijn kleinste vrouwtje naar beneden geroepen om te helpen.

En hihi, zij liet de deur open staan….dus ik ben heel stilletjes naar beneden geslopen om ook maar eens te gaan kijken. Helaas werd ik betrapt door het andere kindjes-vrouwtje ….verdorie…moest ik weer naar boven. Maar inmiddels snapte ik wel wat er aan de hand was!!

Er was een hondje dat baby-hondjes moest gaan krijgen, maar dat lukte niet. Daarom moest ze een keizersnede ondergaan: mijn baasje maakt dan de buik open en haalt de puppies er zelf uit!! Wauw! Daarom moest iedereen komen helpen. Dat gaat in een hoog tempo en de mensenhelpers moesten de puppies droogwrijven en zorgen dat ze gingen ademen.

Dat is heel hard werken!

Oooo, wat was ik graag gaan kijken, maar dat mocht niet… jammer voor Harry.

En toen hoorde ik ze!! Mijn kop schoot overeind en ik spitste mijn oren…heel zachtjes hoorde ik puppy gepiep. Spannend. En al vlug ging het volume omhoog, jeetje, wat kunnen die kleine spruitjes een herrie maken. Ik was blij dat het andere vrouwtje bij mij achtergebleven was. Ik was helemaal in de war. Zo spannend! Wat een avond.

Uiteindelijk zijn er 6 gezonde puppies ter wereld gebracht en ze zijn allemaal met de mama hond mee naar huis gegaan.

De baasjes waren heel moe en het kleinste vrouwtje kwam stuiterend naar boven, vol verhalen. Ik heb alles moeten aanhoren, hoe geweldig het wel niet was. Puh, dat wist ik toch al lang. Had ik zelf allemaal al uitgevogeld. Maar oh, wat was deze Harry trots op haar baasjes!! Harry’s baasjes….. Mijn baasjes…..

 

Poot van een trotse Harry

 

 

Februari 2016

 

Dag lieve dieren- en mensen vriendjes

 

Vorige brief heb ik jullie verteld van Streepje.

 

Nou, die gekke cavia leeft nog steeds! Het is niet te geloven. Volgens mij denkt hij dat hij een kat is….hij denkt dat hij 9 levens heeft.

Die gekke Streep had minstens 5 dagen geen hap gegeten, niet gedronken, geen keutels gemaakt, niks. Iedere andere cavia was al lang dood geweest. Toen de baasjes echt dachten dat het niet meer ging, en ze eigenlijk wilden ingrijpen, begon hij weer langzaam een hapje te eten.

Iedere dag kwam er weer 10 gram bij in gewicht. Er verscheen een keuteltje, en toen nog een…en een plasje. Toen wilde hij een hapje witlof proberen. Inmiddels is meneertje weer 100 gram aangekomen en whiept hij wel weer eens. Heel erg lang zal hij niet meer leven, maar hij is er toch nog steeds. Maf ding!

Ha, ha en zo gaat het ook met deze Harry!! Iedereen dacht, met al mijn kwaaltjes, “die Harry, die wordt niet oud”. Maar inmiddels ben ik al 10 jaar en ik ben van plan nog veel ouder te worden. Hoe zeggen die mensen dat altijd? “Krakende wagens lopen het langst”

Ik zal iedereen eens verrassen! Lekker puh. Go Harry, go!!!

 

De baasjes worden op het moment een beetje kierewiet van mij. Ik krijg nu ook prednisolon voor mijn huid erbij, en nou heb ik heel veel dorst en honger. Dus wandelen met mij schijnt een stuk minder leuk te zijn… Nou, ik heb er zelf geen last van hoor. Nu zijn die poepjes en stokjes en kauwgom en papiertjes nog veel lekkerder! Dus ik pik hier en daar lekker wat op, als ik de kans krijg. Het is gewoon een spelletje, hihi. Wie is het snelste? Wie is de slimste? De baasjes…of ons Harry?? Ik weet het wel…..

 

 

Tot de volgende keer!

Poot en dikke lebber van Harry.

 

Januari 2016

 

Dag lieve dieren- en mensen vriendjes

 

Iedereen heeft de feestdagen weer goed overleefd?

Ikke wel. Ik vond het wel gezellig. Alleen had ik graag ook wat vleesjes gehad uit die fondue pan…..

Maar het vrouwtje had voor mij Struisvogelpezen gekocht en die vind ik ook heel lekker. Kan ik lekker lang op knagen en bijten. Ik was er gewoon moe van in mijn bek. Ik wilde zelfs mijn tennisbal (die altijd en eeuwig mee gaat op iedere wandeling) niet dragen. Pfff..veel te vermoeiend.

Oudjaar vond ik ook niet zo spannend. Ik geef niks om vuurwerk en slaap lekker door. Alleen al die troep op straat naderhand vind ik maar niks. Het stinkt en plakt en ik moet er overheen en omheen springen. Bah. Niks voor mij.

 

Verder is er een beetje verdriet hier in ons huis. De cavia van mijn kleine vrouwtjes is erg ziek. Die lieve Streepje is nog veel te jong, maar het gaat niet goed. Mijn baasjes hebben hem weken lang in de praktijk gehad en prikjes gegeven en warm gehouden en iedere paar uur gedwangvoerd. Daar is hij weer goed van opgeknapt. Hij “whiepte” weer volop. Mijn vrouwtje noemt hem ook altijd Whiepie, in plaats van Streepje. Maar nou gaat het echt niet meer… Streepje wil niet meer eten en maakt ook geen poepjes meer. Hij gaat steeds liggen op zijn zij en gaat dan lekker slapen.

Ik vind het wel zielig voor mijn meisjes. Ze zijn zo verdrietig… Toegegeven, ik had Streepje altijd al liever willen proeven dan naar hem te kijken, maar dit vind ik toch ook niet zo leuk.

Ik zal maar eens extra lief zijn voor mijn kindjes. Lekker knuffelen met Harry, dat doet vast goed!

 

Poot en dikke lebber van Harry.

 

November en December 2015

 

Hallo iedereen,

 

Nee, er is niks met mij aan de hand. Ik wist alleen niet goed wat ik vorige maand moest vertellen. Ik vreet niet iedere maand weer wat uit, zodat het vrouwtje weer een verhaaltje kan vertellen over mij. Zo stom ben ik nou ook weer niet, haha.

Ik heb weer een weekje bij hondje Nikki gelogeerd, omdat de baasjes op vakantie waren.

Omdat mijn huidje zo slecht is, let oma heel goed op dat ik niks vreemds opeet. Maar nou had een “aardige” buurman een heel wit brood buiten gegooid, voor de eendjes. Nou, hondje Nikki en ikke wilden best voor eendje spelen hoor. Het smaakte ons goed!! Kwaak, kwaak. Oma was zo boos (omdat ze zo goed voor mij wil zorgen natuurlijk), dat ze de boterhammen een voor een terug over de schutting bij die meneer in de tuin heeft gegooid. Oma toch! Die meneer kwam kijken wat er in hemelsnaam aan de hand was. Nikki en ik hebben maar net gedaan of we nergens iets van wisten en zijn snel een stukje verderop gaan snuffelen…

Gekke oma!

 

Het is weer bijna Oudjaar. Die domme mensen vinden het dan leuk om een hoop herrie te maken en knallers af te steken. Ikzelf geef er niks om, hee, ik ben stoere Harry he?!, maar heel veel honden en kattenvriendjes vinden het doodeng. Die enge suf-maak-pilletjes worden gelukkig niet meer gegeven. Het is gevaarlijk en het is heel eng als je harde knallers hoort en je pootjes doen het niet meer. Je kunt dan niet weg rennen.

Nee, beter is een fijn capsuletje met poeder, mjam, dat je over je voer krijgt. Je wordt er niet suf van maar je voelt je wel een stuk meer op je gemak. Ik heb het zelf gegeten bij onze verhuizing. Heerlijk!

 

En wat ook heel cool is, is een Top Shirt of Thundershirt.

Dat is een vet-cool shirt dat heel strak om je borst zit. De baasjes zeggen dat het lijkt op inbakeren van mensen-baby’s. Je voelt je een stuk prettiger en minder bang met zo’n hip shirt aan. En het voordeel is, dat je het ook kan gebruiken in de zomer als het weer eens flink onweert. Heel veel hondenvriendjes vinden ook donder en bliksem erg eng.

Ik vind het bijna jammer dat ik niet bang ben, anders mocht ik ook met zo’n tof shirt rond paraderen!!

 

Nou, vriendjes, een heel fijn uiteinde (dat vind ik zo raar, welk uiteinde? mag ik aan kontjes gaan ruiken??) en een heel gezond en gelukkig 2016!

 

 

Oktober 2015

 

Hallo allemaal,

 

De vaste lezers van mijn verhaaltjes weten al wel dat ik een kriebelhondje ben. Ik weet niet precies waarom, maar mijn baasjes zeggen dat ik een voedselallergie heb. Ik vind het maar stom. Ik vind alles lekker en vindt zelf dat ik gewoon alles mag eten. Maar de baasjes weten gelukkig wel beter, en hebben dankzij een heel erg lekker, maar toch speciaal voer, mijn problemen aardig onder controle.

Maar ondanks dat bleef ik maar krabben vorige week. Mijn bek, mijn rug, mijn liezen, alles kriebelde zo erg. Gedurende de week werd het steeds erger en kwamen er rare plekjes met schilfertjes. Jeuk!! Aaarcchhhh…krabben, krabben, krabben.

Ik bleek een bacteriële huidinfectie te hebben. Hoe kom ik daar nou weer aan? Daar snap ik niks van.

Mijn lange vacht helpt daar ook niet bij, dus ik moest er weer aan geloven…hoppa, op de tafel. Ik werd helemaal geschoren. Ik vind dat helemaal niet leuk en het is erg vermoeiend. Maar het vrouwtje heeft het heel rustig aan gedaan en ik mocht tussendoor even op de grond om te ontspannen. Toen ik helemaal bloot was, moest ik nog in bad met speciale shampoo.

Dat helpt wel tegen de kriebel. En toen kreeg ik ook nog 2x per dag een half pilletje tussen mijn brokken. Antibiotica, zei het baasje.

We zijn nu een week verder en mijn velletje ziet er weer een stuk beter uit. De schilfertjes en plekjes zijn bijna weg en krabben doe ik al een paar dagen niet meer. Heerlijk.

De behandeling vind ik niet zo leuk, ik rol liever in de blubber dan dat ik in bad moet, maar het is wel heel fijn dat het zo goed geholpen heeft!

 

 

Poot van een blije gezonde Harry

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

September 2015

 

Hallo allemaal,

 

Ik ben jarig geweest!! Jippie. 10 jaartjes ben ik alweer.

Ik had van mijn kindjes een super leuke olifant gekregen. Van lekker ruw touw, met een lange snuit. Zonder piepje erin dit keer, maar dat vond ik helemaal niet erg. Dat dachten de kindjes wel, hihi, dat ik hem niet leuk zou vinden zonder piepje…. Maar ik vind hem, hoe zeggen zij dat, super vet cool kei te gek….of zoiets…. Ik heb de hele avond met Ollie rondgesjouwd en de volgende morgen meteen weer. Ollie slaapt op mijn voorpoot. Zo leuk!

En verder ben ik een beetje in de war…. Mijn koppie wil heel graag ver wandelen en achter ballen aan rennen, maar mijn pootjes willen niet zo graag meer. En daar snap ik niks van.

Ik snuffel op mijn gemakje een beetje rond over het veld en sjok wat achter het vrouwtje aan, pfff, het gaat ook allemaal zo snel. En ik wil overal snuffelen en ruiken en likken en o…daar een stukje terug rook het eigenlijk ook wel lekker… En was ik hier al geweest? Ik geloof het niet…nog maar eens snuffelen. En zo ga ik schijnbaar een aantal keren op en neer. En als het vrouwtje mij dan meetrekt aan de riem, ga ik op de rem. Ik heb helemaal nog niet alles onderzocht!! Ho, stop, ik ben nog niet klaar! Ik kan ook niet meer los van de riem, want ik ben nooit klaar met snuffelen. O, wat is het allemaal toch lekker…

En dan wil ik niet mee naar huis, ik kan best nog even wat langer lopen. Maar op de terugweg willen die pootjes niet meer. Ze doen niet meer wat ik zeg… Voetje voor voetje hobbel ik dan naar huis en dan besef ik dat ik toch wel heel erg moe ben.

Maar goed dat het vrouwtje eigenwijzer is dan ik, zij weet dat het tijd is om naar huis te gaan.

Het valt allemaal niet mee. Maar ik ben er nog hoor! Deze Harry gaat nog wel een tijdje mee.

 

Poot van Harry

 

Augustus 2015

 

Hallo allemaal,

 

Daar ben ik weer.

Gelukkig voor mij en alle dierenvriendjes is het op het moment niet zo heel warm weer. Ik zou jullie nog laten weten over mijn nieuwe halsband.

Mijn vrouwtje heeft een aqua-cooler halsband gekocht voor mij. Klinkt stoer, nietwaar? Cool ben ik, wauw. Hij is knalblauw, ik ben echt heel blits! Mijn vrouwtje moet de band een kwartiertje in koud water leggen, dan een beetje laten uitdruppen en dan krijg ik hem om.

Nou dat was wel een succes. Eerst vond ik hem een beetje zwaar en lastig om mijn nek, maar hij is heerlijk koel. Ik voelde me veel fijner met dat warme weer. Op een gegeven moment was ik heel erg met mijn oren aan het flapperen, tja, ik had gewoon kriebel. Kan toch? Maar mijn vrouwtje dacht dat de band niet goed zat, dus die had ze even af gedaan. Prima. Maar toen gebeurde er iets engs…ik kreeg het toch weer warm!! Pfff. Mijn kacheltje in mijn lijf maakte overuren, mijn bek ging weer druppelen (en weer had ik niks gedronken hoor, het blijft vreemd) en ik moest heel erg hijgen, alsof ik heel hard gerend had. En ik lag gewoon naast mijn mandje, op het parket. Gelukkig was mijn vrouwtje zo slim om de coole band weer om te doen, en binnen een kwartiertje was ik weer rustig. Slim vrouwtje.

Het is een toverband. Deze Harry draagt hem met plezier. Misschien moet ik ook maar zo’n heerlijk dekentje voor in mijn bench op mijn verlanglijstje zetten….

 

Ik wens alle dierenvriendjes en hun baasjes een hele fijne vakantie toe!

Tot de volgende keer

 

 

Poot van Harry

 

Juli 2015

 

Hallo allemaal,

 

Pfff, nou zijn de snottebellen weg, wordt het ineens bloedheet buiten. Wat is er toch aan de hand? Mijn lijfje heeft het heel warm en ik hijg totdat ik knalrood ben. Er vallen allemaal druppels uit mijn bek, ook als ik niet net pas gedronken heb. Dat is vreemd. De wandelingetjes zijn ook heel kort, want mijn pootjes willen me niet dragen. En wat ook raar is, zodra ik buiten op de stoep kom, word ik gebeten door de stoep!! Mijn pootjes branden aan de onderkant, het is echt niet leuk meer. Gauw een sprintje trekken naar het gras, daar is het beter lopen. Ik snap er niks meer van.

Ik mocht zelfs een paar daagjes bij oma en vriendinnetje Nikki logeren. Zij hebben een heerlijk koele bungalow, waar ik lekker in de hal kan liggen, op de tegels. En de achterdeur staat open, dus ik kan op mijn gemakje een keer naar buiten sjokken om een plasje te doen. Maar die plasjes komen ook niet vaak nu. Misschien moet ik toch wat meer water gaan drinken.

Mijn vrouwtje heeft mij verteld dat ze een halsband voor mij gekocht heeft, die verkoeling geeft. Ik ben heel benieuwd hoe dat werkt. Ik laat het jullie in de volgende brief weten!

 

Geniet allen van het mooie weer !

 

 

Poot van Harry

 

 

Juni 2015

 

Hallo allemaal,

 

Snottebellen, kriebel ogen, water uit mijn neus, niezen, kriebel aan mijn bek en buik en poten…help…wat is er aan de hand?

Het vrouwtje loopt ook al te niezen en vele hondenvriendjes ook. Ik heb al eens rondgevraagd aan de andere hondjes op de wandeling, maar zij snappen er ook niks van. Nou is het eindelijk lekker weer, doet ons lijfje zo gek, dat je eigenlijk liever binnen wilt blijven. Nou ja, bijna dan he?

Het baasje zegt dat ik mogelijk last heb van pollen in de lucht, net als het vrouwtje. Nou ja zeg, dat is ook wat. Kunnen ze die pollen niet gewoon wegjagen dan? Dat doe ik ook als ik iets tegenkom wat ik niet leuk vind.

Daarover gesproken, deze week zat er op mijn avondwandeling een grote rode kater op mijn pad. Ik dacht even stoer te zijn en hem weg te jagen, maar….euh…maar goed dat het vrouwtje mij wegtrok, want deze meneer begon te grommen naar mij en hij werd wel eens zo groot!! Dat is niet normaal, katten kunnen gewoon opgeblazen worden. Doodeng. En van een eens-zo-grote kat die gromt als een grizzlybeer, is Harry wel bang.

Maar goed, ik vind dat het stoere baasje die pollen maar even moet wegjagen, want dat is zo helemaal niks!

Ik zal het hem eens gaan vertellen.

Ik hou jullie op de hoogte.

 

 

Tot de volgende keer en wandel ze!! Enne, blijf weg bij die oppomp-katten, want die zijn maar wat eng!

Poot van Harry

 

 

 

 

 

Mei 2015

 

Hallo allemaal,

 

Ik vind het maar saai hier. Mijn baasjes hebben het zo verschrikkelijk druk, ze werken alleen nog maar. Het gaat heel goed met de praktijk, maar minder tijd voor Harry..

En mijn kindjes zijn ook nog op vakantie. Dat vind ik altijd heel naar. Waarom zijn ze niet thuis om met mij te spelen? Ik ga voor de zekerheid toch een paar keer per dag kijken bij het raam, of ze misschien al terug komen.

Het vrouwtje was mij kwijt deze week. Ik was onder de open trap van een van de kindjes gaan liggen. Dan ben ik toch een beetje bij ze…

Maar goed, aangezien de baasjes niet zoveel tijd voor mij hebben, ben ik zelf maar met een trainingsschema begonnen. Ik moet toch een mooi figuur blijven houden he? Zeker nu de zomer eraan komt.

Dus ik ben maar met voetballen begonnen.

Gewoon, lekker in de huiskamer voetballen. Ik ben best wel al goed. De bal stuitert alle kanten op en ik ren erachteraan. Vooral met de poten meppen kan ik goed.

Als het vrouwtje na het werk even tijd heeft om mee te voetballen, dribbel ik langs haar af. Pets, pets, pets, met de pootjes. Soms pak ik de bal in mijn bek en ren ik heel hard weg. Dat mag dan niet, hihi, maar doe ik lekker toch. Ik blijf Harry, he?

En ik kan al best goed keepen. Go Harry Go!! Zo hebben we mooi weer een leuk spelletje bedacht. Wat ben ik toch een slimme hond. Yeah!

 

Ik hou het deze keer kort, ik ga genieten van het mooie weer. Laat die zomer maar komen!

 

 

Tot de volgende keer.

Poot van Harry

 

 

 

 

April 2015

 

Hallo allemaal,

 

Wat is het leven toch verrassend…

Ik woon hier toch al weer 3 jaar en loop graag mijn bekende paadjes langs om te ruiken welke vriendjes er de afgelopen uren geweest zijn. En als ik de kans krijg, om een poep-worstje te eten natuurlijk, maar dat mag nog steeds niet van de baasjes.

Maar wat is er nu gebeurd? Ik weet dat ik snel overal monsters zie, maar nu zijn er echte monsters neergestreken op mijn paadjes. Heus waar!! Grote oranje, met grote bekken en ze grommen heel hard. Ze grommen de hele dag door en lopen op en neer langs mijn favoriete slootje. Ze hebben zelfs een deel van het water opgedronken! En het houten bruggetje is opgepakt en verplaatst en ligt nu in het weiland. Het is niet normaal meer. Zouden ze ook hondjes lusten? Tot nu toe hebben ze geen hapje uit Harry willen nemen, maar je weet maar nooit…

Als ze ’s avonds slapen, ren ik er toch maar heel snel langs af…misschien worden ze wakker van trippelende hondenvoetjes. Ik vind het maar niks en hoop dat ze snel een nieuwe verblijfplek vinden.

Volgens het vrouwtje is het echter heel fijn dat ze er zijn. Ze maken mijn favoriete uitlaatplek nog veel mooier. Er worden nieuwe wandelpaden aangelegd en het beekje moet in een slingerende beweging gaan stromen. Er moeten dan heel veel bloemetjes en beestjes komen en moet ik nog veel meer plezier gaan krijgen om daar te gaan wandelen. En vooral ook voor de baasjes moet het veel mooier gaan worden…

Nou, we zullen zien. Tot nu toe vind ik er nog helemaal niks aan. Ik wil ze weg hebben en ik wil mijn snuffel plekjes terug!

Helaas heb ik er niks over te zeggen….

Misschien kan ik mijn sterke baas overtuigen om ze weg te jagen. Hij is echt nergens bang voor en ik voel me altijd heel stoer als ik naast hem loop. Niet dat ik dat nodig heb natuurlijk, Harry is van zichzelf ook al heel stoer!! Echt wel….

 

Tot de volgende keer.

Poot van Harry

 

 

 

Maart 2015

 

Hallo allemaal,

 

Ik dacht echt dat ik deze keer niks te vertellen zou hebben. Jullie kennen mijn leventje nu zo onderhand wel en zoveel stoms haal ik nou ook weer niet uit.

Maar ik was tijdens de Carnavalsvakantie weer op mijn vaste logeeradres bij oma en Nikki. Hond Zorro was er ook. Jeetje mina, wat een monsterlijk groot beest. Hartje van goud maar zooooo groot, ik lijkt wel een chihuahua bij dat dier. Die had zo kunnen meespelen in Game of Thrones als de Direwolf Ghost. Zo groot is hij, en zo wit!

Dus aangezien oma met 3 honden moest wandelen, of ja, 2 honden en een Direwolf, liet ze ons los lopen op een veilig stuk terrein. Want drie dieren aan de riem en 1 oma aan het uiteinde, dat werkt niet he?

Blubber, water, troep, heerlijk dus.

Ik ben op mijn gemakje eens rond aan het scharrelen, ligt oma ineens op de grond! Waarom doet ze dat nou?? Ik vind het best wel eens lekker om te rollen in het losse zand, maar niet in de koude, natte blubber.

Ze zat van kop tot staart, euh…voetjes onder de zwarte modder.

Maar ik weet wel waarom ze dat deed hoor. Ze wil gewoon met ons een spelletje doen en bij “the gang” horen. Ze imiteert gewoon een grote zwarte hond. Een gevaarlijk stel zijn wij: Lil’ Nikki, Dirty Harry, Crazy Zorro en Black Lady!!

Leuk! Die maffe oma! Daar wil ik wel vaker gaan logeren.

Ps: bij thuiskomst heeft ze alle natte kleren uitgedaan en is ze in een warm bad gaan liggen. De volgende dag liep ze een beetje kreupel. Zou het dan toch niet helemaal de bedoeling geweest zijn om in de modder te gaan liggen???

Wie weet kom ik er nog wel eens achter.

 

Tot de volgende keer.

Poot van Harry

 

 

 

 

Februari 2015

 

Hallo allemaal,

 

Hier is Harry weer, tot over zijn oren bedekt met modder!!

Mijn vachtje wordt normaal gesproken helemaal kort geschoren, gemillimeterd zullen we maar zeggen. Nu in de winter heb ik veel minder jeuk en houdt mijn vrouwtje mijn vacht wat langer.

Met het gevolg dat de modder lekker vast blijft plakken in mijn lange haren. Ik moet wel altijd pootjes afdrogen bij het binnenkomen, maar die modder gaat er nooit helemaal af. Veel stofzuigen voor het vrouwtje dus! Blijft maar een raar ding, die stofzuiger. Heel eng vind ik het niet, maar ik ga toch liever de kamer uit als dat herrieding bezig is om mijn zand en haren op te eten. Dadelijk neemt hij nog een hapje uit Harry!

Pootjes afdrogen kan ik trouwens heel goed. Heb ik dat al eens verteld?

Ik kom binnen en moet dan in het hoekje van de gang gaan zitten (daar zijn 2 deuren die veel gemakkelijker afgepoetst kunnen worden dan wanneer ik me bij de witte muur uitschudt)

Dan ene poot geven, dan andere poot. Staan op commando, mijn buik wordt gepoetst. Dan ene achterpoot omhoog steken, dan andere achterpoot en dan klaaaaarrrrr. Ik race dan onder de benen van het vrouwtje of baasje door…en roefff naar boven toe. Dan vind ik mezelf toch wel heel erg knap. Dat ik dat toch maar allemaal snap, he? Wat een bikkel ben ik toch.

Verder heb ik deze maand niet zo heel veel te melden. Ik hoop op snel wat mooier weer, zodat mijn wandelingen weer wat langer worden en ik toch ook eens kan lopen zonder tot mijn buik in de modder te zakken.

We wachten rustig af en genieten dan toch ook maar van de warme verwarming en mijn lekkere mandje met dikke dekens.

 

Tot de volgende keer.

Poot van Harry

 

 

Januari 2015

 

Hallo allemaal,

 

Hopelijk hebben alle honden-, katten-, konijnen-, fretten-, cavia-, vogel- en reptielenvriendjes een goed nieuwjaar gehad. Zijn jullie niet bang geweest voor het vuurwerk? Ik niet hoor, ik ben een stoere Harry. Bibberkontje Nikki was er ook weer, en ook haar heb ik gerust gesteld. Dat kan ik wel!

 

Ik heb mijn ogen weer uitgekeken met de sneeuw. Jeetje! Alles was wit. Prachtig. Lekker doorheen rennen en sneeuwballen vangen.

Maar ik ben toch ook wel heel erg bang geweest.

Het leek wel of er een hele trein door ons huis scheurde! Een laag rommelend geluid dat steeds harder ging. Ikke in paniek, oren naar achteren, tong ver naar buiten, kwijlen, getver wat eng. Stort het dak in??? Wegwezen hier. Maar ik kon niet weg….de deuren waren dicht. Overal op het parket lagen kwijldruppels van mij, het leek wel een glijbaan!

En wat was het nou? Het was geen trein en het dak stortte ook niet in. Er was zo’n dikke pak sneeuw gevallen dat het hele pak sneeuw in een keer van het dak schoof. Op de bomen en op de buxus in de voortuin. Takken zijn omgeknakt en de buxus lag plat. Bovendien lag er een berg sneeuw voor de praktijk, alsof we gebarricadeerd waren. Dat vond ik dan wel weer lollig, kun je lekker overheen springen.

Maar die herrie bleef wel een paar dagen aan de gang, zeker toen het ging dooien kwam er geregeld weer wat naar beneden gegleden. Bah, stomme sneeuw! Ik kon er maar niet aan wennen, het bleef spannend.

Gelukkig is het nu weer voorbij en kan ik weer lekker slapen.

 

Het vrouwtje heeft een fietslampje op mijn tuigje gedaan. En eentje op het handvat van de uitschuifriem. Dat is heel leuk. We krijgen veel opmerkingen onderweg. Nou kunnen we ook veilig op de donkere paadjes lopen. Ik ben zichtbaar aan het einde van mijn uitschuifriem en het vrouwtje dat een stuk achter mij loopt, ook. Bovendien heeft ze een zaklampje bij zich.

Iedereen weer blij!!

Naar buiten dan maar!! De paden op, de lanen in…lekker wandelen!

 

Veel plezier en tot de volgende keer.

Poot van Harry

 

 

Nieuwsbrief december 2014

 

Hallo allemaal,

 

 

De kadootjes tijd komt er weer aan. Leuk! Overal pakjes en nieuwe geurtjes en dingetjes. Zou ik ook nog wat krijgen? Ik ben al druk aan het snuffelen in huis, in alle gaten en hoeken. Vooral in die ene kamer waar ik niet mag komen, ruikt het zo lekker. Misschien toch een hapje struisvogel voor Harry? Of konijn of hert? Mjammie, ik verheug me nu al op pakjesavond.

En met de Kerst ga ik weer bij vriendinnetje Nikki logeren. Krijg ik vast ook wel wat lekkers. En o wat heerlijk, ik mag daar weer op de bank slapen (dat mag thuis niet). Vakantie! Zucht!

 

Dan wil ik even advies geven aan alle honden en kattenvriendjes die ik heb. Die gekke dag komt er weer aan, dat het lijkt of het de hele dag onweert. Het rommelt en knalt in de lucht en de mooiste kleurtjes en flitsen komen voorbij.

En stinken dat het doet! Niet normaal. Poepjes ruiken lekkerder hoor.

Maar jullie hoeven echt niet bang te zijn. Harry is ook niet bang! Mijn vrouwtje heeft mij dat geleerd en ik heb grenzeloos vertrouwen in mijn baasjes. Een beetje herrie is niet erg en het doet geen pijn als je lekker binnen blijft.

Jullie baasjes hebben vast de televisie aan staan en er zijn lekkernijen.

Dus, niet druk maken, gewoon lekker warm binnen blijven en genieten van de heerlijke avond.

Mochten jullie het toch heel spannend vinden, dan kan het baasje Zylkene capsules komen halen. Die zijn kei lekker!! Ik heb ze gehad toen wij gingen verhuizen naar een ander huisje. Ik slaap niet zo graag ergens anders en de baasjes dachten dat ik erg overstuur zou worden. Dus ik heb 2 weken lang iedere dag Zylkene gehad en dat was heerlijk. Ik was helemaal niet bang en ben meteen lekker gaan slapen. Ook word je er niet suf van, dus je kunt gewoon lekker rennen en spelen en eten. Ideaal!!

 

Iedereen een heel fijne Sinterklaas en fijne Kerstdagen en een heel gelukkig, blij en gezond 2015, met veel speeltjes en koekjes en wandelingen en knuffels.

 

 

Nieuwsbrief november 2014

 

 

Hallo allemaal,

 

Het is weer echt herfst. De monsters van het bos komen weer tevoorschijn.. De blaadjes knisperen lekker onder mijn voetjes, heerlijk, maar wel spannend. En wat zag ik nou ineens? Op paadjes die ik heel goed ken, staan ineens rare gevallen…wit, rood met witte stippen, bruin, klein, groot. Heel erg interessant en ook wel een beetje spannend. Dus Harry kruipt dan behoedzaam naar zo’n monster toe om eens voorzichtig te ruiken. Likken mag niet van de baasjes, die dingen schijnen niet goed voor me te zijn. De baasjes noemen ze paddestoelen. Ik vind het maar een vreemd verschijnsel. En als je er per ongeluk tegenaan tikt met je poten, bijten ze naar je voeten en breken ze in kleine stukjes. Waah…wegwezen!.

Ook kom je andere monsters tegen nu. Ze lopen heel lief voor je uit, en als je wilt spelen, rollen ze op tot een balletje met gemene stekels. Ik heb er al eens met mijn lip ingehangen. Auw, dat doet zeer! Het bos is niet zo lief voor Harry’s als de blaadjes gaan vallen.

Maar die geuren he? Alles ligt te rotten, heeeeerlijk. Ik was vorige maand weer logeren bij vriendinnetje Nikki. Wij lopen dan altijd los van de riem. Tja, dan luister ik niet he, waarom zou ik, en kan ik lekker vreten. Poep-worstjes eten, etensresten eten (ik had koekjes gevonden!) en andere vieze prut oplikken. Mjammie. Nikki en ik hadden ook iets lekkers gevonden om in te rollen. Het oma-vrouwtje weet tot op de dag van vandaag niet wat het geweest is, maar wij vonden het helemaal te gek! Lekker met de hals en oren erin gerold. Mijn tuig was helemaal smerig. Nikki was niet meer wit, maar groen-bruin. Hadden wij mooi gefikst met zijn tweeën! Super blij waren we.

Het oma-vrouwtje was echter niet blij, en we moesten beide in bad. Met shampoo!! Bah.

 

Pootje van een heerlijk geurende Harry

 

 

Nieuwsbrief oktober 2014

 

Hallo allemaal,

 

Jullie hebben allemaal kunnen lezen dat er een nieuwe dierenarts aanwezig is in onze praktijk.

Ik vond haar wel lief en vond het ook niet nodig om te blaffen, de eerste keer dat ik haar zag, en dat wil wat zeggen. Ik moet de tent toch bewaken, he?

Het vrouwtje en baasje vonden het wel een goed plan als deze dame ook mij eens onder handen zou nemen.

Ik snap zelf niet helemaal waarom, ik krijg al mijn pijnstillers en ik kan best wel lopen hoor. Het gaat alleen allemaal niet meer zo soepel, en soms loop ik stijf en krom en val ik over een stoeprandje….zou dat de reden zijn dat ik door Jacha onderzocht moet worden?

Nou ja, ik moest eraan geloven. Eerst keek ze me helemaal na en wreef lekker met haar handen over mijn rug. Heerlijk.

Toen moest ik liggen op die wiebeltafel, bwaaahh, dat vind ik eng.

Ik vind niet zomaar alles goed hoor. En toen kreeg ik een stoffen lapje om mijn mondje (een snoetje, zei mijn vrouwtje) zodat ik hen niet per ongeluk pijn zou doen.

Jacha heeft al mijn poten gebogen en eraan getrokken, jeetje, ik wist niet dat mijn poten dat allemaal konden!! Lang leve de pootjes! Daar was ook niet veel mis aan. Tja, mijn knieschijf kan eraf, maar dat wist ik allang, puh!

Toen moest ik staan. Recht staan Harry! Poten precies naast elkaar. Dat deed ik heel goed, zei Jacha. Toen heeft ze mijn rug bevoeld en een wervel recht gezet, althans zo voelde dat. Auw, dat was niet leuk. Zo ook wat gefriemeld met mijn nek en ook daar is iets recht gezet. Daarna kreeg ik lekker een koekje (mijn eigen koekje natuurlijk, vanwege de allergie). Dat koekje heb ik maar mee naar boven genomen, want ik vertrouwde het niks meer. Het was niet echt naar, maar toch een beetje spannend. En aangezien ik best een bange poeperd ben….ahum…wat zeg ik nu. Stoere Harry koos het hazenpad!

De dag erna zou ik wat spierpijn kunnen hebben, maar dat viel reuze mee.

Inmiddels zijn we een week verder en loop ik inderdaad beter. Ik ben ook vrolijker en speel weer met mijn inktvis en taartje-met-piep-erin.

En ik kwispel veel meer en makkelijker. Die staart zwiept maar heen en weer en kan ook rondjes zwaaien, net als een propeller! Echt lachen.

Na 2 weken mag ik weer terug komen bij Jacha. Ik ben benieuwd… Ik hou jullie op de hoogte! Tot volgende keer

 

 

Pootje van een kwispelende Harry

 

 

augustus/september 2014

 

Hallo allemaal,

 

De zomer is weer voorbij, wat een weertje.

Nou, ik vind het niet erg hoor, lekker spetteren en spatteren in de plassen.

Ook ben ik weer mooi geschoren, dit keer niet door het vrouwtje maar door Mariëlla van Trimsalon Puk’s Place. Zij kan dat toch echt veel beter…en vooral veel sneller. Ik kom graag bij haar.

Mijn pootjes willen namelijk niet meer zo goed en ik houd zo lang stilstaan op tafel niet meer zo goed vol. Mariëlla heeft dan van die fijne banden die mijn buik ondersteunen, zodat ik wat gemakkelijker sta. Dus ik ben weer helemaal knap en ruik weer lekker, want ik ben ook in bad geweest. Mijn vrouwtje geeft wel altijd mijn speciale medicinale shampoo mee, want ook van andere shampoo krijg ik jeuk.

 

En ik ben 9 jaar geworden deze maand!

Jippie, feestje! Ik had lekkers gekregen, struisvogel, mjammie, en het oudste kindje had een prachtig speeltje voor mij gekocht. Met piepje erin, grijns….

Dat is leuk! Lekker bijten en piepen en gillen totdat de baasjes er knettergek van worden. Maar hey, ik ben jarig he? Dan mag dat!

Omdat mijn pootjes niet meer zo goed willen, krijg ik al een tijdje pijnstillers en dat scheelt wel. Eerst kreeg ik iedere dag een vloeistofje over mijn eten en dat ging goed. Maar tegenwoordig ben ik ’s morgens wel eens misselijk en wil ik niet eten. Dus dat was wat lastiger. Ik laat de vloeistof ook gemakkelijk in mijn bek spuiten, zo lief is Harry wel, maar ik moet wat eten anders word ik nog misselijker.

Dus nu heb ik speciale tabletten die veel patiëntjes in de praktijk ook krijgen. Die hoef ik maar 1x per maand te hebben en die werken dan dus de hele maand. Is dat even fijn!

En voor de misselijkheid krijg ik nu 4x per dag een beetje eten, de laatste maaltijd voor het slapen gaan. En ik voel mij veel lekkerder.

Dat is misschien een tip voor mijn hondenvriendjes die ook wel eens misselijk zijn.

 

 

Pootje van een blije Harry

 

 

Juli 2014

 

Hallo allemaal,

 

Ik zou jullie vertellen van mijn logeerpartij in het hondenhotel.

Op vrijdagavond werd ik weggebracht door de hele familie. Dat vond ik wel leuk. Toen ik binnenkwam werd ik meteen herkend. Dat is raar..ik was er toch nog nooit geweest. Die mensen hadden goed hun huiswerk gedaan, denk ik. Ook was iedereen goed ingelicht, dat ik geen koekjes of boterhammen met leverpastei mag hebben en dat ik mijn eigen dieet bij me had.

Toen mocht ik mee naar buiten naar de speelweides. Ik mocht even in mijn eentje rondwandelen en nog een plasje doen en ik zag heel veel honden…pfff…wat een drukte. Niettemin stond ik vrolijk te kwispelen. De kindjes vonden het zielig om mij achter te laten…tja..ik ben meester in zielig kijken, he?

Die mensen daar hebben mij goed bestudeerd en zagen al snel dat ik niet bij de grote honden thuis hoor. Voor mij geen drukte aan mijn lijf, dat vind ik niet leuk. Dus ik mocht op de kleine-hondjes-afdeling logeren.

Ik kreeg een vriendje in mijn hok, Elvis genaamd. Elvis was een oude boerenfox en kind ahum, hond aan huis!! Die lieve Elvis heeft mij verteld dat het allemaal niet zo spannend was en dat het eigenlijk heel leuk is, zo’n logeerpartij. Ik geloofde hem wel, het was wel een lekkere vent, dus ik heb zijn raad opgevolgd en ben hem het hele weekend achterna gelopen. Maar tjonge, wat krijg je daar een honger van, van zo’n hotel!!

Het vrouwtje had al meer voer meegegeven dan dat ik thuis krijg en een hoop koekjes en kauwstaven, en ik had alles op. Het vrouwtje van het hotel vertelde mijn baasjes dat ik de volgende keer best wat meer brokken mocht meenemen. Slimme mensen, die hoteleigenaren. Die snappen wat een Harry nodig heeft!!

In ieder geval, het is reuze leuk geweest en ik zou daar best nog eens willen logeren.

Zou ik dan weer bij Elvis mogen slapen??

 

Pootje van Harry

 

 

Juni 2014

 

Hallo iedereen,

 

Eindelijk is het weer wat beter weer!

Heerlijk!

Maar wij dieren hebben wat langer tijd nodig om aan de weerswisseling te wennen. Jullie mensen doen lekker een luchtig t shirt aan, maar ik kan mijn jas niet zomaar uit doen. Mijn baasjes merken ook op het werk dat veel dieren dus problemen krijgen. De astma en hartpatiëntjes krijgen het ineens weer moeilijker en veel honden en katten krijgen last van braken en/of diarree.

Ook mijn buikje kwam in opstand. Dan heb ik pling-plong darmen en kunnen de baasjes mij aan de andere kant van de kamer horen. Ik ben dan een wandelend muziekorgel. En ik wil dan ook niks eten.

Maar dat is helemaal niet erg, Harry’s kunnen best een dagje zonder eten. Tegen de avond waren mijn darmen weer rustig en heb ik met veel smaak alsnog mijn bakje naar binnen gewerkt…nou ja, de brokjes dan he?

 

Met Pinksteren ga ik voor het eerst in mijn leven in een honden hotel logeren.

Oma neemt namelijk mijn baasjes mee naar Disneyland. Ik heb al een kennelhoest enting in mijn neus gehad en ik was heel stoer!! Ik ben heel benieuwd hoe het is in het hotel. Gelukkig geeft het vrouwtje wel mijn eigen brokjes en koekjes mee, want ik kan niks anders eten. Dan krijg ik heel veel jeuk en een dikke kop en rode ogen en krab ik alles kapot. Dat is niet fijn. Gelukkig is dat in het hotel geen probleem, dat ik mijn eigen voer meeneem.

Ik zal jullie volgende keer vertellen hoe het geweest is.

Iedereen fijne dagen en tot volgende keer!!

 

 

Pootje van Harry

 

 

Mei 2014

 

Hallo iedereen,

 

Ja hoor, ik heb er weer aan moeten geloven….ik ben weer helemaal geschoren en ben in bad geweest. Nu ben ik weer zo’n dartel jong veulentje. Jippie!

 

Mijn vriendinnetje Nikki is twee hele weken komen logeren. Oma was op vakantie. Zo lang is ze nog nooit geweest. Het was wel gezellig zo samen.

En het is een heel slim hondje, ze heeft van mij afgekeken wat ik allemaal doe tijdens de wandeling. En nou heeft ze ook uitgevonden dat poep eten heeeeeel lekker is. Ik ben trots op haar! Ze doet het nu ook.

Alleen die mensen snap ik nog steeds niet. Mijn vrouwtje en baasje waren helemaal niet blij met mijn lesje aan Nikki. Hoe zou dat nou komen?

Ben benieuwd wat het vrouwtje van Nikki ervan zal zeggen….zal zij wel trots zijn op Harry?

 

Nikki is net weer naar huis gegaan. Humm, het is wel stil nou in huis. Dat kleine drentel-ding is zooo aanwezig! Altijd maar herrie maken en aandacht vragen. Maar stiekem mis ik haar wel.

Het vrouwtje had haar kleine mandje nog in de huiskamer staan. Omdat ik haar toch wel een beetje miste, heb ik mijn veel te grote lijf in het mandje gewurmd en ben ik lekker daar gaan slapen. Rook ik toch Nikki nog een beetje.

En sssttt, niet verklappen, het is ook een beetje nijd, het mandje is nu weer van mij! Het hele huis is van mij! En de baasjes ook!! Lekker puh!!

 

Pootje van een zelf ingenomen Harry

 

 

 

April 2014

 

Hallo iedereen,

 

Mijn baasjes zijn in de Carnavalsvakantie een weekje in de Ardennen geweest.

Aangezien ik slapen in een vreemd huisje helemaal niet leuk vindt, en mijn pootjes die lange wandelingen die zij maken niet meer aankunnen, ben ik weer fijn bij vriendinnetje Nikki gaan logeren, zoals altijd.

Ik heb me weer prima vermaakt. Lekker wandelen en alles opvreten buiten, want ik loop dan altijd los. Ik poep stokjes naderhand, zoveel eet ik er op. Auwa…maar het is zo lekker om op al die stokken te kauwen.

Helaas raak ik ook nogal eens mijn bal kwijt. Ik ruik dan weer iets lekkers, laat dan mijn bal los om wat op te eten en….. vergeet dan mijn balletje. Tja, sorry, Harry is ook niet perfect.

Dus…weer thuis aangekomen, heb ik geen bal meer (ik heb inmiddels de hele voorraad kwijt gemaakt)

De baasjes worden gek van mij zonder bal, want dan neemt mijn neus de leiding en heb ik nergens meer aandacht voor, alleen voor vieze lekkere dingen!!! Mjam.

Toen vond het vrouwtje een stok, heee….dat is wel leuk. Dus ik heb heel trots de stok gedragen, fier als ik ben, kop omhoog, staart omhoog. Knap ben ik.

Maar he, ik zie nog een stok, nou, hoppa, kan er best bij in mijn bek. En nog een….ook maar meenemen….en nog een…..

Aan het eind van de wandeling had ik een bek vol stokken, wel 5 of 6 bijelkaar.

Het baasje noemde mij geen springer spaniël, geen cocker spaniël, maar een

 

Sprokkel spaniël !!

 

Klinkt wel leuk haha, maar zal toch weer blij zijn als ik weer een mooie bal in mijn bekkie krijg.

 

Tot de volgende keer…

Psstt.. ik heb gehoord dat ik deze week weer geschoren wordt…bah…vind ik niet leuk. Is zo vermoeiend. Vrouwtje heeft vorige week al mijn poten (dat vind ik het aller ergst) en oren geschoren, dus deze week komt mijn lijfje aan de beurt. En daarna moet ik in bad.

Maar als ik weer helemaal bloot ben, ben ik zoooooooo happy!!!

 

Pootje van een bijna geschoren Harry

 

 

 

Maart 2014

 

Hallo iedereen,

 

Ik ben trotse Harry!! Ik heb namelijk een nieuw, prachtig, flitsend tuig gekregen.

I’m so happy!

Ik kan niet aan een halsband lopen, want ik heb vroeger een klein ongelukje gehad aan de riem en nou val ik flauw als ik aan de halsband loop.

Dus ik loop al levenslang aan een borsttuigje, maar die passen mij nooit echt goed.

Het hindert mijn schouders en soms stap ik er gewoon uit haha. Dan loopt mijn vrouwtje door en gooi ik er ineens de rem op omdat ik weer iets lekkers ruik (meestal poepworstjes). Dan kop omlaag en hoppa…tuigje uit. En dan loopt mijn vrouwtje daar, met een lege riem. Ik vind dat altijd erg grappig maar ik ben brave Harry, ik laat me natuurlijk weer zonder problemen mijn tuigje aandoen. Ik loop nooit weg, de enige reden dat ik in woonwijken aan de riem loop, is omdat ik anders eerst het hele veld leeg wil eten…die overheerlijke poep die moet gewoon op!!

 

Maar goed, mijn nieuwe tuig… hoe kom ik daar nou aan?

Nou, een klant van mijn vrouwtje had er een om, en dat stond zo mooi!! Dus mijn vrouwtje heeft aan het vrouwtje van Utah gevraagd, waar ze dat kon kopen.

En van het een kwam het ander….dus nu maak ik helemaal de blits met mijn super snelle, sportmodel tuig.

Het is een tuig, speciaal voor zweethonden. Zweethonden zijn jachthonden die zich hebben gespecialiseerd in het zweetwerk. Het opsporen van gewonde grote hoefdieren. Zweet is een ander woord voor bloed van wild.

Zo! Hebben jullie weer wat geleerd!

Sstt… ik wist het ook niet hoor, ik ben dan wel een jachthond maar ze gebruiken de Engelse Springers om eenden op te jagen uit het struikgewas, zodat de jager ze kan schieten. Dus zweten doe ik niet haha.

Maar het tuig zit dus heel mooi aangesloten langs het lijf en ik heb er helemaal geen last van. Ook niet met het rennen achter de bal aan. En ik kan rennen hoor, echt waar.

 

Dus, ik ben koning te rijk, laat het mooie weer maar komen dat ik lekker veel naar buiten kan en mijn sporttenue kan showen.

En met dank aan grote vriend Utah en zijn baasjes!

 

Maar eerst ga ik een weekje logeren bij vriendinnetje Nikki. Lekker weer de beest uithangen en op de bank en op bed slapen….niet tegen mijn baasjes zeggen he?

 

Iedereen veel wandelplezier!

Poot van Harry

 

 

Februari 2014

 

Hallo iedereen,

 

Ik schrijf iedere maand een verhaaltje aan jullie.

Nou vind het (net)11 jarige-mensenkindje van mijn vrouwtje dat zo leuk, dat ze namens mij zelf ook een verhaaltje geschreven heeft.

Ze heeft even met mij overlegd en gevraagd of haar verhaaltje deze maand een keer mag verschijnen. Nou ja, zeg! Mij zomaar imiteren….

Maar ik was toch ook wel vereerd dat ze zo lief over mij schrijft, en ik ben best wel trots, dus natuurlijk is de pen voor haar!! Ga ik weer lekker een tukkie doen….

Tot de volgende maand met nieuwe verhaaltjes uit mijn poot!

 

 

Naar het bos!

 

Het was een hele leuke week want de meisjes hebben vakantie. Dat is voor mij heel leuk, dan hebben ze veel tijd voor mij. Nikki was er ook, soms werd ik er een beetje ziek van, steeds piepen…zucht.

Toen ik het woord “ananas” hoorde, dacht ik dat ik uit mocht, maar dat mocht niet. Maar een uurtje later mocht ik mee naar het bos. Jey. Dat kleine ding mocht ook mee.

We liepen en liepen en toen kwamen er hele slimme honden aan.

Ik ging heel voorzichtig naar ze toe, maar een van de honden leek op mij, maar wel een beetje (heel veel) slimmer.

Toen gingen we verder maar toen was er een hele grote plas. Ik loop naar mijn baasje en laat de bal los. Het baasje kijkt raar en loopt verder. Hoe dom kunnen mensen zijn. Ik bedoelde, gooi die bal in de plas!

Toen ging ik er zelf in staan, toen kwam Eric op het idee dat ze een foto gingen maken.

Toen gooiden ze expres de bal in het water, jey dacht ik.

Nou foto gemaakt. Toen stond er een hele grote vijver in een rondje. Ik liep helemaal door tot aan de andere kant van de vijver. Het was wel spannend aan de andere kant zonder mijn baasjes.

Toen rende ik snel terug. Dat was leuk!

Tot de volgende keer!

 

 

Wat een schatje, dat mensenkindje van mij!

Ik zal volgende keer weer zelf over mijn avonturen vertellen.

Poot van Harry

 

 

 

Januari 2014

 

Hallo iedereen,

 

Hopelijk heeft iedereen fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling gehad.

Hier was alles prima.

Mijn vriendinnetje Nikki vond het vuurwerk wel eng. Ze was lichtelijk in paniek zo rond 22 uur. Ik lag heerlijk in mijn mandje te slapen. Eerst wrong ze zich achter mijn mand om in een piepklein hoekje te gaan zitten, vastgeklemd tussen de bank en mijn mand.

Ik bleef natuurlijk rustig, want ik ben een stoere Harry.

Toen kwam ze zelfs heel voorzichtig bij me in de mand zitten, achter bij mijn billen. Normaal gesproken vind ik dat niet zo’n goed plan, die mand is van mij, maar ik heb maar net gedaan alsof ik niks merkte. De hele mand trilde!!! Jeetje…..ik vond het toch wel een beetje zielig.

Maar omdat ik zo’n stoere Harry ben en heel rustig bleef, werd Nikki ook rustig. En toen het vuurwerk om 00.00 uur losbarstte, lag ze rustig bij mij in de mand en was er niks meer aan de hand!! Oooo…wat ben ik trots op mijzelf!

 

Ik heb weer veel te kijken gehad de afgelopen weken.

Zoals velen van jullie wel weten, hadden wij een lelijke achtertuin. Het was een grote puinhoop, zullen we maar zeggen. Dus mijn baasjes hadden iemand ingehuurd, die ervoor zou zorgen dat alles weer mooi werd. Een Hovenier schijnt zo iemand te heten.

Ik heb van boven af alles mooi in de gaten gehouden en kunnen bekijken. Tja, ik ben tenslotte de waakhond van de familie nietwaar? Moet iedereen goed beschermen hier in huis.

Maar jeetje, wat een werk.

Eerst kwamen er oranje en zwarte herrie monsters achterom gereden, die dingen uit de tuin trokken en meenamen naar voren toe. Eigenlijk moet ik waken en grommen, maar ik was bang dat ik ook meegenomen zou worden door de monsters, dus ik ben maar heel stilletjes geweest……misschien zouden ze mij dan niet zien.

Nou, dat is helemaal goed gekomen! Harry is er nog steeds!

Toen kwam die meneer weer dagen achterelkaar terug met ladingen stenen en tegels en zand en zo, en heeft hij weer hele mooie nieuwe paadjes gemaakt en mooie terrasjes. Dat wordt lekker buiten liggen in de zomer, samen met de baasjes! Heerlijk!

En toen kwamen er nieuwe bomen en planten, wauw, wat ziet het er weer mooi uit. Allemaal nieuwe luchtjes en indrukken, mmm…. Ik kan niet wachten om weer naar buiten te kunnen in het voorjaar.

 

Maar eerst nog maar even de winter doorploeteren! Ik vind het niet zo erg, regen, wind, sneeuw, het maakt mij allemaal niet uit. Als ik maar naar buiten kan! Alleen wordt mijn vrouwtje altijd chagrijnig als het heel hard waait hihi, dat vindt ze niet leuk. Gelukkig is er bij ons huisje niks omgewaaid of kapot gegaan met die harde stormen. Wat ging het te keer!

Mmm, wat dat betreft is het toch fijner als het mooi weer is.

 

Tot de volgende keer met weer nieuwe belevenissen van ons Harry. Ikke dus!

 

Poot van Harry

 

 

December 2013

 

Hallo iedereen,

 

Wat is het toch een gezellige tijd! Daar wordt ons Harry wel vrolijk van.

De mensen zitten lekker veel binnen, bij mij dus…en dat betekent lekker veel aandacht.

Ik lig heerlijk in mijn mandje, gezellig erbij en er wordt met me gespeeld en ik ga heel geregeld een aai en een knuffel halen hihi.

De baasjes zitten dan op de bank en dan ga ik heel onopvallend ernaast zitten, met mijn rug naar ze toe. En dan schuif ik steeds een beetje op, totdat ik helemaal tegen het baasje aan zit. Dan lekker een beetje duwen en hopla, ik word heerlijk geaaid! Slimme Harry he?

 

Wat ook o zo gezellig is, is het Sinterklaas feest.  Kleurige en vooral geurige pakjes worden er binnen gebracht, in alle vormen en maten. Iedereen is bij elkaar en lacht, gezellig vindt Harry dat. Alleen is het reuze vermoeiend, al die drukte en dan lekker de verwarming aan…dan word je helemaal rozig en gaap…. dan ga ik maar heerlijk een dutje doen in mijn mandje.

Toen ik wakker werd, ben ik eens een rondje gaan lopen om te kijken wat iedereen gekregen had. Toen ik bij de pakjes van het vrouwtje aankwam, werd mijn interesse gewekt!! Wat lag daar nou?? Dat kon onmogelijk een pakje voor het vrouwtje zijn. Maar het lag wel tussen haar kadootjes, en daar mag ik niet aankomen dus….

Ik heb heeeeeel voorzichtig gesnuffeld en gevoeld en toen ik besloten had dat het echt voor mij moest zijn, heb ik het heel voorzichtig opgepakt en langzaam tussen de kadootjes uitgehaald…..en toen…..heel trots, kop omhoog, staart fier omhoog, heb ik een ere rondje gedraafd met mijn nieuwe inktvis tussen mijn tanden!! Compleet met verpakking en al! Ape trots was Harry!

Dank je, Sinterklaasje!!!

Iedereen moest heel hard lachen. Het vrouwtje heeft toen maar de verpakking eraf gehaald en toen mocht ik het echt hebben! Jippie!

Het kleine baasje heeft een foto van mij gemaakt met mijn nieuwe speeltje.

Zijn jullie niet jaloers???

 

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

 

November 2013

 

Hallo iedereen,

 

Deze Helmondse Dame is weer teruggekeerd van haar logeerpartijtje in het chique appartement op stand!

In het begin vond ik het toch wel een beetje gek dat ik daar achtergelaten werd.

Maar mijn mandje en mijn bench en mijn speeltjes, en nog belangrijker, mijn voer en koekjes, waren ook achtergelaten, dus alles zou wel goed komen.

En degene die voor mij zou zorgen, had de hele week ’s middags vrij genomen van het werk om bij mij te kunnen zijn. Is dat nou niet aardig?

We hebben lekker gespeeld en zijn in de bossen geweest. Mooi zo. Hij weet hoe je Harry blij maakt!

Natuurlijk heb ik ook mijn streken losgelaten op het baasje daar. Lekker eindeloos zeuren en voor de deur gaan zitten en net doen of ik naar buiten moest. Helaas heeft hij met mijn vrouwtje gepraat geloof ik, hij trapte er niet in…..

En hij had heel lief een mailtje gestuurd naar mijn baasje om te vertellen hoe goed ik het deed, en had onder andere geschreven: “ik denk dat Harry nog wel een beetje nerveus is, want volgen aan de riem doet ze nog niet zo goed”….

Ha ha ha, mijn baasjes zullen wel heel hard gelachen hebben daar in Engeland, want volgen doe ik nooit goed, ha ha ha. Dat heeft niks met nerveus zijn te maken, dat is gewoon eigenwijze Harry!!! Arm oppas-baasje…

Niettemin heeft hij het toch voor elkaar gekregen om mij aardig aan de riem te laten lopen. Ik heb toch maar even mijn beste pootje voor gezet en goed mijn best gedaan. Ik kan toch niet blijven klieren, he?

Zoals ik de vorige keer ook vertelde, was ik heel braaf in de lift. Braaf zitten, op mijn billen en wachten. Kijk maar eens hoe knap ik ben

 

 

 

Ik heb het super naar de zin gehad, maar ik ben toch ook wel weer blij om weer thuis te zijn.

 

 

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

 

Oktober 2013

 

Hallo iedereen,

 

Vorige keer heb ik verteld dat ik in de Herfstvakantie ga logeren bij een vriendje die mij als puppy ook al eens verzorgd heeft.

Ik ben inmiddels al een keer op bezoek geweest.

Hij woont in een appartement! Jawel! Harry gaat chique logeren, niet zomaar in een huis…maar in een appartement!! Klinkt wel duur.

Afijn, ik met de baas in de auto ernaartoe. Autorijden is leuk dus ik ga graag mee. Daar aangekomen moest ik even snuffelen natuurlijk. Allemaal nieuwe luchtjes onderzoeken en sommige luchtjes herken ik wel. Er wonen hier ook hondjes die bij mijn baasjes in de praktijk komen.

Altijd gezellig.

Het is alom bekend dat ik niet zo’n stoere ben….al beweer ik altijd graag het tegenovergestelde!

Nou komen we daar binnen in de hal en zie ik trappen en een deur. Dat is raar… Mijn baas drukt op een knopje en de deur gaat herrie maken. Nog vreemder…. Na nog wat meer vreemde geluidjes en piepjes gaat de deur open. Maar ik zie geen huiskamer…wat is dat nou? Dat is wel een heel klein appartement.

Dat valt tegen…. Helemaal niet zo chique. Echt heel piepklein en geen meubels of wat dan ook. Daar moet ik het mijne van weten! Dus ik stap heel stoer naar binnen en mijn baas drukt weer op een knopje. Weer wat geluid en ik zou zweren dat de vloer bewoog!! Maar ik had het veel te druk om alles te besnuffelen en te onderzoeken en voor ik het wist stond de vloer weer stil en gingen de deuren weer open. Misschien heb ik het gedroomd?

Ik heb mij later laten vertellen dat ik in een lift geweest was. Mijn bazen dachten dat ik dat super eng zou vinden maar zo was het lekker niet. Zie je wel dat ik stoer ben!! Heb ik ze lekker weer eens verbaasd!

 

Gelukkig blijkt mijn logeer adres een heel mooi appartement te zijn en na een paar minuutjes voelde ik me helemaal thuis. Ik heb er heerlijk liggen slapen, dus baasjes gerust gesteld en ikke ook wel. Ik ga het hier wel een weekje uithouden!

Dus dame Harry gaat toch op chique! O zo! Ik voel me best wel speciaal en best wel een Gooise , ahum, Helmondse dame!

 

 

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

 

September 2013

 

Hallo iedereen,

 

Hoe gaat het met iedereen? Wat hebben we toch een fijne lange zomer gehad. Heerlijk, die zomeravonden en dan lekker met het baasje uit.

Al was het overdag wel een beetje te warm voor ons beestjes. Wij hebben gewoon een bontjasje aan! En dat jasje kunnen we niet uitdoen, he?

Nee, wat dat betreft is deze temperatuur toch wel weer wat fijner. Kan ik weer heerlijk met de bal spelen, want dat mocht ik niet van het vrouwtje toen het zo warm was. Ik moet zeggen dat ik dan ook wel een beetje een blauwe tong krijg..poeh..het is dan zo heet!! Maar ja, ballen zijn echt veeeeel te leuk om nog logisch na te denken, en dan rent Harry er toch weer achteraan, warm buiten of niet.

Dus…veto van het vrouwtje….geen ballen gooien! Mopper, mopper….

Maar ik mocht hem gelukkig wel gewoon meenemen in mijn bek op iedere wandeling. (anders ga ik worstjes eten onderweg he? Dat weten jullie inmiddels wel…). Al is dat ook lastig hijgen met een bal in je bek, maar alla, ik ben een geoefend ballendrager!

 

Volgende maand is de praktijk met de herfstvakantie een weekje dicht. Zoals jullie in andere brieven van mij hebben kunnen lezen, ga ik altijd logeren bij oma en Nikki. Mijn tweede thuis, kun je wel zeggen. Maar…..oma gaat deze keer mee op vakantie!! Weg hondenhotel! Oei, en nu? Ik mocht bij een goede vriendin gaan logeren, maar haar hondjes en ikke gaan niet zo goed samen. Wij willen nog wel eens uitvechten wie nou het sterkste is. Echte meiden he? Lekker katten! O ja en katten heeft ze ook. Die vind ik ook niet leuk. Dus mijn vrouwtje mocht iets anders verzinnen.

En ik ben niet zo geschikt om in een pension te gaan slapen. Ja, ik weet dat vele hondenvriendjes het geweldig vinden, maar ik ben stiekem een beetje een bange poepert…stt…tegen niemand vertellen hoor. Maar ik vind dat dus doodeng! Dan kwijn ik weg en voel ik me niet lekker.

En nou mag ik gaan logeren bij een goede vriend die mij als puppy ook in huis gehad heeft. Ik ken hem goed en hij speelt met mij en zorgt goed voor mij. Ikke blij!! Waf waf. En baasjes ook blij!!!

Ik ben nog nooit bij hem in het nieuwe huisje geweest, maar dat zal vast goedkomen.

Ik zal jullie er alles over vertellen als ik uit logeren geweest ben!

 

 

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

 

Augustus 2013

 

Hallo iedereen,

 

 Och och, ik ben een beetje ziek geweest…. Maar dat is niet fijn!

Buikpijn en diarree….pffff….en dat met die hitte.

Ik slaap nog steeds ’s nachts in de bench met de deur dicht, zoals ik misschien wel eens verteld heb. Ik vind dat fijn, lekker in mijn veilige holletje.

En mijn vrouwtje vindt het ook fijn, want dan ga ik niet ’s morgens om 6 uur rondlopen en bedenken dat ik eigenlijk wel uit zou willen.

Maar als je diarree hebt, wil je niet in je bench blijven zitten. Ik wil het huis niet bevuilen, maar zeker niet mijn eigen holletje, toch!!

Dus na veel woelen en hijgen, ben ik een beetje gaan janken, maar toen nog niemand reageerde (ik jank heel stilletjes….) ben ik maar gaan blaffen.

En daar was mijn vrouwtje! Midden in de nacht! Jippie!

We zijn de trap af gesprint en vlug door de voordeur naar het veldje gerend en spetter, spetter, spetter….zucht…wat een opluchting.

Ik kreeg een compliment van mijn vrouwtje dat ik geblaft had en haar wakker gemaakt had. Fijn, maar het was gewoon eigenbelang haha. Ik wil ook niet in de viezigheid zitten! Maar laat haar maar denken dat ik het voor hun plezier doe hihi.

Helaas heeft het een paar dagen geduurd en moest ik om de paar uur naar buiten. Ook ’s nachts. Ik heb wat pilletjes gekregen van het vrouwtje, Finidiar, wat geen antibiotica is, maar een maag-darm beschermer en dat was wel fijn. Dat spul helpt om het herstel allemaal wat sneller te laten gaan en dat is voor mij fijn maar ook voor de baasjes!

En ik kreeg heel vaak per dag een klein handje brokjes. Dat vond ik eerst wel raar, mijn bak was zo leeg en ik had nog honger. Wat krijgen we nou?? Vrouwtje is een beetje gek geworden? Hier kan ik toch niet van leven? Maar….ik kreeg wel heel vaak per dag een beetje brok en dat is dan wel weer een bonus….mjam.

 

Zo zie je maar weer. Ook hondjes van de dierenarts worden wel eens ziek.

 

 

Tot de volgende keer en dan weer een poot van een gezonde Harry!

 

Poot van (toch wel een beetje een zielige) Harry

 

 

Juli 2013

 

Hallo beste mensen,

 

Dit is de maand van de verwarring…ik snap er allemaal helemaal niks meer van.

 

Allereerst ikzelf….ik weet niet meer welke jas ik moet aandoen. Dan is het weer koud, dan weer nat en dan weer 35 C!! Mijn vachtje weet niet wat hij moet doen. Haartjes maken, haartjes loslaten. Ik hoor hier in de wijk dat alle hondenvriendjes er last van hebben. Extreme rui op het moment….dus baasjes, maak je geen zorgen, je viervoeter is niet ziek en bijna alle hondjes hebben er last van. Lang leve het Nederlandse weer!!

 

Dan nog zoiets raars…ik zag dubbel! Dat is vreemd. Ikke nog een keer goed kijken…en nog een keer….eens gaan verzitten…nog eens kijken…maar nee, ik werd niet gek. Ik zag toch echt 2x het kindje van mijn vrouwtje!! Ze zat aan tafel naast mij, maar ook buiten op het balkon. Hoe doet ze dat nou??? Maar ik ben stoer en ik ging op onderzoek uit…snuffelen, beetje grommen, kwispelen naar het tweede kindje, maar ik kon er niet bijkomen. En ik rook haar ook niet….Heel vreemd. Misschien spookt het wel hier in huis.

De mensen moesten lachen (om mij???) en vertelden elkaar dat ik het spiegelbeeld van het kindje zag. Nou ja, ik snap er in ieder geval niks van. Ik ben nog dagenlang gaan kijken of het kindje nog op het balkon zat, maar helaas, ze was weg….

 

We hadden mensen die kwamen logeren….Erg leuk. Gezellig, mensen in huis die ook met mij spelen en met mij wandelen. Helemaal goed! Maar die meneer begon tegen mijn vrouwtje te praten tijdens de wandeling en dat klonk toch raar…. Het klonk helemaal niet zoals bij andere mensen. Ik heb hem de halve wandeling aangestaard en bekeken, zodat mijn vrouwtje heel hard moest lachen. Ik kon gewoon niet geloven wat ik hoorde, ik begreep er niks van. Later bleek dat die meneer Engels praatte…. En ik ben nog wel een Engelse Springer!!! Maar verstaan doe ik het toch echt niet!!! Ben blij dat ik mijn baasjes wel begrijp….

 

Nou, hopelijk wordt het weer een beetje beter en kunnen we lekker lange wandelingen maken en lekker in de tuin zitten. Dat is voor iedereen fijn, voor baasjes en voor beestjes.

 

Tot de volgende keer.

 

Poot van Harry

 

 

Juni 2013

 

Hallo beste mensen,

 

Toch leuk dat mijn verhaaltjes gemist worden als ik een keertje niet schrijf….daar wordt Harry wel blij van.

In mei hadden mijn baasjes vakantie en ik ook, dus had mijn pen maar even in de brokkenbak gegooid. Volgende maand weer, dacht ik zo. Lui van mij he? Maar ook Harry’s willen wel eens niet nadenken!

(Mijn vrouwtje begint nou heel hard te lachen en vindt dat ik nooit nadenk….ze noemen mij hier in huis altijd een domme hond! Hoezo???)

 

Maar goed, ons Harry is er weer!

Ik lig altijd vanuit de huiskamer te kijken naar onze klanten die met verschillende soorten en maten honden en katten onze kliniek bezoeken.

Ik verbaas me er steeds weer over dat er zo’n grote verschillen zijn.

Laatst was er een chihuahua van 9 weken oud, die maar 500 gram woog, terwijl we vlak daarvoor een Mastino Napolitano pup van 9 weken oud binnen hadden, die wel  18 kg woog!!! Niet te geloven, wat een beest!!

En dan wordt van ons verwacht dat wij honden onze soortgenoten (her)kennen en “normaal” hondengedrag vertonen. Ik vind dat nog wel eens moeilijk. Zo’n mini hondje lijkt mij meer een prooi, net als een konijn, leuk! En die grote….tja….dat is geen hond, dat is een paard!

 

Ook katten inschatten vind ik erg moeilijk. Ze zien er voor mij allemaal hetzelfde uit en mijn vrouwtje heeft mij geleerd lief te zijn tegen katten, ook al ben ik een jachthond.

Dus ikke lief, werd ik een tijdje terug de straat uitgejaagd door een kat die mij aanviel!! Ik deed niks! Ik liep alleen in dezelfde straat als dat beest. Rug krom, haren omhoog, blazen….ik stop, ik denk, dat is niet goed….en ineens komt het monster als een speer op mij afgerend om mij klappen te geven. Ik heb nog nooit zo hard gerend en gegild.

 

Mijn vrouwtje houdt mij altijd voor de gek dat ik bang ben van alles en iedereen, maar dit is dus de verklaring. Beter voorzichtig dan me weer vergissen. Er zijn maar rare beesten in de wereld. Over beestjes gesproken, ik had gister een teek kapot gebeten, mijn bek vol bloed, bloed op de vloer, en daar werd ik zo misselijk van dat ik moest braken, net toen het kindje van mijn vrouwtje binnenkwam. Die schrok wel heel erg van mij, hihi.

Gelukkig was er met mij niks aan de hand. Het bloed was van de volgezogen teek…

Stoer ben ik! Helaas werd ik wel weer meteen behandeld tegen teken, bah, nat spul in mijn nek. Maar ja, word ik tenminste niet ziek.

 

 

Tot de volgende keer.

 

Poot van Harry

 

 

April 2013

 

Hallo iedereen,

 

Hebben jullie fijn paaseitjes gezocht?

Geen hondjes ziek geworden hoop ik?

Ik weet dat nog van toen ik een klein pupje was….Het vrouwtje had een volle schaal paaseitjes op tafel laten staan en ik heb ze toen allemaal opgegeten, met papiertje en al!! De hele schaal! Op zich al een hele prestatie voor zo’n kleine Harry…..Mjammie.

Helaas vond het vrouwtje het niet zo’n goed plan en ze heeft mij heel misselijk laten maken. Ik kreeg een prikje in mijn bil en nog geen 3 minuten later werd ik misselijk. Niet te geloven! Ik heb alles uitgebraakt, met papiertjes en al. O jee, wat voelde ik mij beroerd….

Ik kreeg wel aaitjes op tafel van de dierenarts en ik had het goed gedaan!!

Nou ja, ik heb nooit meer paaseitjes gegeten, o nee!! Bah.

 

Eindelijk begint het wat mooier weer te worden. Al vond ik persoonlijk die sneeuw ook wel grappig…

Ik zoek ieder straaltje zon op in huis, fijn! En als de zon gaat draaien, draait ons Harry gewoon mee. En afslanken was ik ook al mee bezig, maar dat schoot niet op met dat koude weer. Mijn wintervet wil er maar niet af. De wandelingen waren ook veel korter, het was zo koud! Ik hoor al van andere honden in de wijk en in de praktijk dat zij met hetzelfde kampen.

Dus collega’s….massaal weer strak in het velletje komen…is ook veel gezonder. Dit geldt ook voor de katten-vriendjes!!

 

Ik heb het vrouwtje al horen vertellen dat ik deze week weer geschoren ga worden.

Helemaal kort, zonder krullen, helemaal bloot.

Ik vind het scheren op zich niet zo leuk, het is heel vermoeiend, ik moet ruim 2 uur op tafel staan.

En dan nog in bad om alle losse haartjes te verwijderen.

Maar daarna….heerlijk!!! Ik ben dan net zo’n veulentje in de wei. Ik ren en spring en voel me dan zo vrolijk!!! Jippie!!! Heerlijk geen kriebels meer. Zo fijn!!

Het is wel niet zo knap, maar mijn welzijn, ahum, is natuurlijk veel belangrijker.

Ik kan het alle hondjes aanraden die kampen met klitten of jeuk of veel losse haren. Maak je baasje duidelijk dat je naar de trimsalon wilt. Het is zo veel fijner en scheelt veel ellende.

 

Zo. Ik ga maar weer eens zonnen.

Tot de volgende keer.

 

Poot van Harry

 

 

 

Maart 2013

 

 

Hallo iedereen,

 

Ik ben al een paar dagen in een jolige bui. Het zullen de lente-kriebels wel zijn.

Weet je wat leuk is? Bambi-imitatie!!! Leuk, rennen en dan met 4 poten tegelijk van de grond springen. Mijn vrouwtje moet altijd heel hard lachen.

 

Wat ik ook heel graag doe, is met de kindjes spelen.

Met de kleinste heb ik altijd een speciaal spelletje: zodra ik haar zie kruip ik onder haar benen door, heen en het liefst ook weer terug.

Inmiddels is ze het gewend en gaat ze al een beetje wijdbeens staan, dus ik kan haar niet meer verrassen…. Was vroeger nog wel eens grappig, ikke met veel geweld onder haar benen door en bats….daar lag ze op haar gatje. En dan kon ik erboven op springen en likken, heel erg grappig allemaal. De baasjes vonden het echter minder grappig….vreemd volk, die mensen.

 

Wat ik ook heel graag doe, is met de kindjes wandelen.

Deze week mocht ik met de oudste en een  vriendinnetje mee naar de Warande. Pietertje mocht ook mee. Die kleine mag niet los van de riem want dan rent ze rechtstreeks terug naar huis. Domme hond. Maar ik wel. Ik luister goed, ahum, als ik dat wil. Maar de kindjes weten al hoe ze mijn aandacht moeten vasthouden: say the magic word: BAL!!!

Dan ben ik helemaal in de ban van de bal. Ik zie niks meer, ik hoor niks meer, ik spring alleen maar rond de kindjes om de bal te mogen vangen of halen. Zo kijk ik dus ook niet meer goed uit…..

Vriendinnetje had de bal in haar handen en ikke kijken, kijken, kijken en achteruit springen. En wat gebeurt er? De grond zakt onder mijn voeten uit, ik glijd weg en val achterover met een salto een vieze groene sloot in. Koppie onder! De troep zat op mijn kop.

En de kindjes maar lachen! En die Pietertje ook…grrr…die vond het best grappig.

 

Dus toen de dames uitgelachen waren en ik mijn bal weer veilig in de bek had, zijn we naar huis gelopen. Op de praktijk aangekomen moest ik meteen in de wet-tub en werd ik gewassen met shampoo. Dat is dan weer niet leuk, bah. Gedaan met de pret.

Maar toch vond ik dat ik het goed gedaan had. Ik had best wel uitgekeken en die sloot was er eerst nog niet..ik weet het zeker!

Na een flinke afdroogbeurt ben ik lekker gaan slapen.

Dromen van de volgende wandeling…zucht…slaap lekker.

 

Poot van Harry

 

 

Februari 2013

 

Daar ben ik weer.

 

En wat zei ik de vorige keer??? Sneeuw!!! Heerlijk!

Alleen ik zou Harry niet zijn als ik niet weer iets nieuws ontwikkeld zou hebben: ik krijg een erg droge neus! Zo droog dat het wel schuurpapier lijkt en het gleufje tussen mijn neusgaten in was helemaal kapot gesprongen. Auwa, dat doet zeer.

Nou krijg ik voor de wandeling een flinke dot vette vaseline op mijn neus gesmeerd. Ik wil dat natuurlijk meteen weer aflikken, maar ja, dan krijg ik mijn geweldig leuke, prachtige, onweerstaanbare tennisbal-met-piep-erin, en dan….tja…die laat ik toch niet meer los. De verleiding is echt te groot. En zo kan de vaseline goed in mijn neus trekken. Krijg ik weer een puppy-zacht neusje en word ik weer een echte dame.

 

Oooo, en wat er deze week gebeurde…griezelig!

Boven mijn mand in de huiskamer zijn allemaal schuine ramen. Jawel, ik ben net de koningin, ik slaap in de serre onder de sterrenhemel.

Nou lag er allemaal sneeuw op de schuine ramen, prachtig gewoon. Een dikke witte deken boven mijn hoofdje. Maar die sneeuw gaat toch een keer vallen….en dat gaat met een hele hoop herrie gepaard. Ik lag lekker te slapen in mijn mandje, schuift ineens de hele plak sneeuw met een flink geraas over het raam naar beneden. Ik sprong wel een meter omhoog! Anaalklieren liet ik schieten van de schrik. (dat ruikt lekker, he?)

Ik heb vervolgens de hele avond bij mijn baasjes op de voeten gezeten en met bange ogen naar de sneeuwmonsters zitten kijken. Helaas moest ik voor het slapen gaan weer in de bench, dus dappere ikke heb de sneeuwmonsters getrotseerd ’s nachts. Ik was toch weer echt trots op mezelf!

 

Ik heb jullie wel eens verteld over mijn vriendinnetje Spekkie. Ja, ze heet eigenlijk Nikki, maar is, ahum, was, tonnetje rond, vandaar Spekkie.

Nou is ze inmiddels goed afgevallen dankzij afvaldieet uit de praktijk en nou heet ze geen Spekkie meer. Dus weer gewoon Nikki, zou je denken.

Maar nee hoor, hoor ik mijn gekke vrouwtje haar ineens Pietertje noemen.

“Goed zo, Pietertje, het gaat steeds beter jongen!” en de baasjes maar lachen. Ik snap er niks meer van. Nikki overigens ook niet, maar die vindt alles gezellig, als ze maar aandacht krijgt.

 

Ik ga maar weer eens mijn mandje opzoeken, lekker tukkie doen.

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

Januari 2013

 

We gaan weer het nieuwe jaar in, weer nieuwe streken uithalen haha en nieuwe dingen ontdekken.

Mijn hondenvriendjes hebben heerlijk gesnoept van de gourmet en fondue en de nodige chips en toastjes geroofd. Ik niet….ben uiteraard super braaf en pik nooit toastjes. En vlees van de gourmet mag ik niet hebben ivm. mijn voedselallergie. Maar ik heb lekkere Veggiedent gehad en soms een beetje witte rijst over mijn brokken, mjam, heerlijk.

Toch ben ik ook wel lekker ongehoorzaam geweest met de kerstvakantie. De kindjes waren namelijk thuis en dan is alles anders.

Ook was het kindje uit Engeland weer een weekje bij ons en dat is helemaal ideaal! Zij kent mijn commando’s natuurlijk niet zo goed en geeft ze net op het verkeerde moment. Ik snap best wat ze bedoelt, maar ik doe net of ik gek ben.

De kindjes zijn niet zo consequent als de baasjes en dat buit ik lekker uit. Tja, je bent slimme Harry, of je bent het niet, he?

Lekker schooien in de keuken (de kindjes waren cake-pops aan het bakken: lekker knoeien met strooidingetjes en suikertjes) en precies net- niet luisteren….ik kom dan wel “hier” als ze het vragen, maar net niet op de juiste plek. Leuk joh!

Toch hou ik wel van die lieve meiden. Ik ben lekker vaak mee naar buiten geweest en er is weer volop gespeeld met mij.

Nu beginnen de gewone werkdagen weer, de kindjes zijn weer naar school, ik word weer bijgespijkerd door mijn baasjes en alles gaat weer zijn gangetje.

Maar in het weekend wordt het weer kouder volgens de weersberichten… misschien komt er wel sneeuw…heerlijk vind ik dat!

Tot volgende maand met nieuwe verhaaltjes van Harry.

 

 

Poot van Harry

 

December 2012

 

He he, wat een drukte allemaal deze maand.

En wat een feest!!! Sneeuw, sneeuw, sneeuw. Wat een dolle pret. Lekker springen in de sneeuw, balletje kwijt raken natuurlijk hihi, en maar springen en gek doen. Heerlijk!

Ik heb zelf nooit last van de sneeuw, maar mijn vriendjes in de straat wel. Die krijgen rode pootjes en sneeuwballetjes onder de voeten. Ik heb van mijn vrouwtje gehoord dat wat Vaseline tussen de tenen en onder de voetjes wel helpt, ter bescherming. Dat ga ik even aan alle vriendjes vertellen.

Verder ga ik genieten en luieren onder de kerstboom. Alles ziet er zo mooi uit, al die versiering, maar ik mag het helaas niet opeten, daar word ik erg ziek van.

 

Iedereen heel fijne dagen en een diervriendelijk en gelukkig (met veel aaitjes en balletjes) 2013!!

 

Tot volgend jaar met nieuwe verhalen!

 

Poot van Harry

 

November 2012

 

Hallo allemaal, hier ben ik weer.

Het is echt herfst…de blaadjes vliegen in het rond en alles ritselt zo lekker. Heerlijk om erdoorheen te rennen, alles knispert. En mijn staart waait als een pluim omhoog, daar schrik ik dan weer van. Eng hoor, als zo’n staart zijn eigen leven lijdt.

 

Maar jullie mensen hebben weer iets nieuws verzonnen. Doodeng! Het schijnt overgewaaid te zijn uit Amerika, die wind toch ook…

Het heet Halloween.

 

Nou, ik snap er helemaal niks van.

Het is al zo spannend met de wind en de blaadjes en het wordt sneller donker, waardoor ik spoken zie. Tenminste, dat zegt het vrouwtje altijd. Die lacht mij altijd uit. Ik zie spoken in het veld, en achter de bomen, en soms ook achter een vuilniszak of zo.

Maar ja, lach Harry maar uit. Laatst liep ik met het vrouwtje te wandelen, en ineens besloot ik op de rem te gaan.

Daar stond toch iets engs. No way, daar gaat Harry niet langs. Het was donker en het bewoog en zag er heel eng uit.

Het stond eigenlijk niet, maar het zat op de grond…

Ik moest doorlopen van het vrouwtje en met trillende beentjes liep ik aan het uiteinde van de riem.

Net toen we voorbij liepen, begon het “geval” ook nog te praten tegen mij…hellup….weg hier. Het ging staan en praatte met mijn vrouwtje. Het bleek een heks te zijn, die de Scouting kindjes bang moest maken. Hoe verzinnen ze het! Een heks! Schijnbaar is dat ook een mens, maar…brrr…super eng.

Wij arme dieren hebben toch maar wat te verduren, pfff..

Maar oh wat ben ik blij als ik weer lekker warm binnen lig, bij de verwarming, met mijn speeltjes en mijn baasjes. Toch zijn jullie mensen dan wel lief…

 

 

Tot de volgende keer!

Poot van Harry

 

Oktober 2012

 

Hallo allemaal, hier ben ik weer.

Ik vind die mensen toch maar rare wezens. Bijna iedere mooie najaars avond word ik opgeschrikt door een raar geluid. Het klinkt niet fijn, misschien een nest hele grote bijen….of een draak die heel hard brult en vuur spuwt…kan dat? Ik ben alert en kijk naar buiten. Niks te zien. Net als ik me weer kan ontspannen, komt het geluid weer. Vreemd hoor. Ik kijk eens naar de baasjes, maar die reageren niet. Nou weet ik niet of dat wat wil zeggen, die mensen oortjes zijn natuurlijk niet zo super als die lange flappers van mij, he?

En dan ineens….brrr, verschijnt er een enorm groot gekleurd ding boven mijn domein. Het vliegt en maakt enorm herrie!! En er hangt een hondenmand onder met mensen erin. Het moet niet gekker worden….toch jaloers op mijn mooie mand. Maar om nou in de lucht te gaan hangen….

En wel verdikkeme, soms heeft het ding het lef om recht over mijn tuin en huis te vliegen!! Ik ben niet erg waaks, maar dan blaf ik de longen uit mijn lijf. Hoppa, al mijn haren omhoog zodat ik er zo stoer mogelijk uit zie en mijn diepste zware grom opzetten. En het werkt!! Die lafaards vertrekken dan altijd. En weer heeft stoere Harry mijn mensen baasjes beschermd! Krijg ik nou een extra koekje?

Er is nog iets wat ik niet snap in de mensen wereld. Zelf eten ze de meest rare dingen, maar als ik een smakelijk hapje buiten op het veld neem, worden ze boos. Hoezo? Het ruikt zo lekker en is onweerstaanbaar… zeker de donkerrode variant. Het ligt zomaar klaar voor mij, in hapklare worstjes. Ik laat ook wel eens iets achter voor mijn soortgenoten, maar mijn baasjes hebben altijd een plastic zakje bij zich, en ruimen mijn worstje dan op. Het verdwijnt gewoon in de vuilnisbak!! Toch zonde!

Ik hoor het vrouwtje dan zeggen dat ik uit mijn bek stink en dat ik er erg ziek van kan worden. Ik moet dan ook tandenpoetsen en word het hele jaar door ontwormd (daar merk ik niks van hoor, gewoon een vloeistofje in mijn nek).

Dus ik vind nog steeds dat ik het best mag eten, en ik blijf het proberen, al 7 jaar lang. Maar ik moet daarom dus aan de riem blijven en wandel ik met een bal in mijn bek, zodat de baasjes het doorhebben wanneer ik ga eten…jammer. Mag ik er lekker doorheen rollen dan…..??

 

Tot de volgende keer!

Poot van Harry

 

September 2012

 

De Olympische Spelen zijn alweer voorbij. Al die sporters die zo hun best doen, knap hoor.

Maar ik heb me ook ingezet voor de olympische spelen… kijk mij maar eens in mijn mooie pakje.

Dit mooie pakje heet officieel een MPS shirt, oftwel Medical Pet Shirt. Dat is een geweldige uitvinding! Vroeger moesten wij, arme beestjes, een enorme lampekap op onze kop als we geopereerd waren. Dit zodat we niet aan onze wondjes en hechtingen konden likken. Nu is het veel beter geregeld: we krijgen gewoon zo’n blits pak aan. Het zit heerlijk en we hoeven niet zo’n plastic geval om ons koppie. En toch kunnen we niet aan onze hechtingen knabbelen (ja ja, op een enkel geval na, er zijn altijd van die reuze slimme diertjes die zich eruit wurmen of toch erlangsaf kunnen likken. Dom van ze, als je het mij vraagt, dan krijgen ze lekker een kraag om)

Ze zijn voor zowel kat als hond en zelfs voor konijn te verkrijgen.

Normaal gesproken bestaan ze voor honden alleen in het donkerblauw, maar speciaal voor de Olympische Spelen waren ze verkrijgbaar in het oranje, met de Nederlandse vlag erop. Helemaal leuk! Je zou er bijna voor onder het mes willen…

Mijn baasjes hebben nog enkele pakjes op voorraad, dus vraag er gerust naar. Je steelt absoluut de show met dit mooie maatpak! Alle vriendjes jaloers!

 

Sorry kattevriendjes, voor jullie is er geen pak in het oranje, maar wel in prachtig ferrari-rood. Ook heel blits. Daar zijn wij-honden dan weer jaloers op..

 

Nou dierenvriendjes, gelukkig is het niet meer zo warm buiten en kunnen wij weer lekker wandelen en spelen. Ook de katten kunnen weer lekker naar buiten. Passen jullie op voor de worm-eitjes die volop in de omgeving liggen? Zorg dat de baas je een smakelijk pilletje (rundsmaak, mjam) geeft of een pipetje in de nek (daar heb je helemaal geen weet van), dan blijven jullie en je baasjes gezond! Zeker de kleine-bazen-kindjes zijn erg gevoelig voor een wormbesmetting.

 

Tot de volgende keer!

Poot van Harry

 

Augustus 2012

 

Op vakantie…, dat is toch wel heel spannend, hoor.

Ik weet nog steeds niet precies wat het betekent…

Mijn ene vriendje gaat met dat herrie-ding dat mensen een auto noemen, naar een heel warm land. Hij kan daar lekker zwemmen en wandelen en nieuwe geuren opsnuiven. En de baasjes zijn altijd in de buurt. Heerlijk.

Mijn andere vriendje mag naar een honden-hotel. Nou, dat is ook lekker luxe. Ze krijgen een eigen kamertje, en mogen met andere vriendjes heel vaak per dag spelen in een enorme speeltuin. Ik heb ook gehoord van honden-hotels die zelfs een grote vijver in de speeltuin hebben.

Nou, ik gun het ze allemaal van harte, maar ik ben natuurlijk een geval apart, he? Dat snappen jullie wel.

Ik mag altijd logeren bij de mama van mijn vrouwtje.

En die heeft ook een hondje, Nikki, genaamd. Ik noem haar altijd Spekkie, want ze is een beetje "volslank" zullen we maar zeggen.

Wij zijn beste maatjes en vermaken ons prima.

Dat is pas een hotel! Ik mag daar allemaal dingen die ik thuis niet mag, haha. Ik mag daar lekker op de zachte stoffen bank liggen. En ’s morgens mag ik bij het oma-vrouwtje op bed liggen soezen, samen met Nikki. Heerlijk.

En lekker wandelen, en ook lekker in de tuin plassen (dat doe ik thuis ook niet), en een beetje schooien om eten….maar dat is niet zo slim, want ik ben blijkbaar voedselallergisch. Ik weet zelf niet wat dat betekent, maar ik weet wel dat ik hele erge jeuk aan mijn ogen en lippen krijg en vervolgens kleurt mijn hele huid knalrood, ik lijk wel een kreeft!! Maar ja….schooien om mensen-eten is toch wel erg verleidelijk. Al heb ik naderhand wel erge spijt. Het jeukt toch zo…

In ieder geval, ik ben altijd heel erg graag daar, al ben ik altijd wel wat zwaarder als ik terug kom. Dan moet ik van het vrouwtje weer op die platte plank in de wachtkamer, en dan kan ze zien hoe zwaar ik ben. De dagen daarna lijkt mijn bak met brokjes minder vol te zitten dan normaal…mmm…vreemd. Ik zal het mij wel weer inbeelden.

In ieder geval, die mensen regelen het allemaal wel goed. Zij gaan zelf op vakantie, maar wij huisdieren hebben het toch ook meestal niet slecht.

Al ben ik toch ook altijd wel weer blij als ik thuis ben, bij mijn eigen vrouwtjes en baasje, en lekker in mijn eigen bench.

HOME SWEET HOME!!

Tot de volgende keer!

 

Poot van Harry

 

Juli 2012

 

Laat ik mij eerst even voorstellen.

Mijn naam is Harry en ik woon sinds kort bij Dierenkliniek De Warande.

Ik zal jullie maandelijks op de hoogte houden van wat ik hier allemaal meemaak.

En ik maak wat mee….

 

Inmiddels hebben jullie kunnen lezen over de nieuwe opnamekennels met lekkere vetbedjes erin. Ik kan het weten, ik heb er al eens op mogen liggen en ze liggen heerlijk!

Dus katten-en hondenvriendjes: welkom! Je kunt hier lekker je roes uitslapen.

 

En wat ik laatst toch zag…kleine knabbelvriendjes met kleine knuisjes en hele grote tanden. Brrr, angstaanjagend hoor, daar kunnen mijn tanden niet tegenop. Ik hoorde later van mijn vrouwtje dat dat eekhoorns waren, die hier waren voor castratie. En snel dat die diertjes zijn!

Gelukkig zijn ze gezond en wel weer naar huis gegaan. Ik heb het rijk weer alleen!

 

Over griezelige dingen gesproken: ze zijn er weer…..GRASKRUIPERS!!!!!

Alle honden onder ons: opgepast! We worden belaagd door griezelige monsters. Tenminste, ik vind het monsters met grote slagtanden, want ze bijten je en kruipen door je huid naar binnen, vooral in je lange oren en tussen je tenen.

Maar in werkelijkheid zijn het plantjes, grasaren wel te verstaan. De verse grasaren kunnen geen kwaad, maar na een tijdje gaan ze verdorren. Je krijgt dan stukjes grasaar, met een scherp puntje eraan en weerhaakjes, waardoor ze maar 1 kant op kunnen, en dat is naar binnen. Wij dieren krijgen dan enorme ontstekingen en het doet erg pijn.

Dus baasjes, bij het zien van grasaren, graag een blokje omlopen, en als de viervoeters met hun kop gaan schudden of dikke tenen krijgen en of kreupel lopen, graag even mijn baasjes bellen voor een afspraak.

 

Uiteraard hebben wij ook jullie hulp nodig bij alle andere enge griezels, zoals vlooien, teken, wormen, maar ook muggen en wespen en voor de gelukkigen onder ons die naar de zon reizen, heerlijk, zucht….ook zandvliegen en hartwormen. Vraag anders mijn baasjes om hulp.

 

Ik ga maar weer eens dromen, over lekker rennen en spelen en eten en genieten…en niet over enge kriebelbeestjes, brrr….

Tot volgende maand met nieuwe verhalen! 

Poot van Harry